Sunday, January 31, 2010

ခ်စ္တတ္သူမ်ားရဲ႕ေန႕


အခန္း(၁)

ညီမေလးကို “ ကိုကို” သိပ္ခ်စ္တယ္..
ေႏြးေထြးတဲ႕ ကိုကို႕ အျပံဳးနဲ႕ ျမတ္နိဳးမွဳ၊ တန္ဖိုးထားမွဳေတြ ျပည္႕ေနတဲ႕ ကိုကို႕ရဲ႕ မ်က္ဝန္းက ဘယ္ေတာ႕မွ မလိမ္တတ္တဲ႕ ကိုကို႕ ရဲ႕ ပံုရိပ္ကို ကိုယ္စားျပဳေနတာမို႕ ကိုကို႕ စကားကို က်မ နွလံုးသားက အစစ္အမွန္ဆိုတာ ခံစားမိပါတယ္။ အဲဒီေန႕က လြန္ခဲ႕တဲ႕ ( ၁၀ ) နွစ္က ခ်စ္သူမ်ားေန႕ေပါ႕..။

အခုလည္း ကိုကို႕ရဲ႕ သားႀကီးကို က်မ လာမယ္႕ ခ်စ္သူမ်ားေေန႕မွာ ကိုကို ေျပာခဲ႕တဲ႕ စကားကို ျပန္ေျပာရေတာ႕မယ္ ကိုကို ..။ ကိုကို႕ လိုပဲ က်မ သူ႕ကို ေျပာျပနိုင္မယ္ ထင္ပါရဲ႕ ခ်စ္ျမတ္နိုးမွဳ အျပည္႕နဲ႕ေလ…။ ကိုကို႕ရဲ႕ သားႀကီးကိုလည္း ညီမေလး တကယ္႕ကို ခ်စ္တယ္ ကိုကို..။

အခန္း ( ၂)

“မမ နင္ သြားေကာက္ေပး..”
“ ဟာ ငါရွက္တယ္.. အဲဒီ အိမ္က လူသစ္ေတြ .. နင္သြားေကာက္ ေမာင္ေလးရာ”
ေမာင္နွမ နွစ္ေယာက္ ေဘာလံုးကန္ရငး္ ညီမေလး ကန္တဲ႕ ေဘာလံုးက ေဘးက ကိုကို တို႕ ျခံထဲ ဝင္သြားရာက စတဲ႕ ဇာတ္လမ္းေလးေပါ႕ေနာ္..။
“ေဟး... ”
ဟိုဘက္ျခံက လွမ္းေခၚသံေႀကာင္႕ ညီမေလးတို႕ နွစ္ေယာက္ ျငင္းေနတဲ႕ အသံက တိကနဲ ရပ္သြားတယ္..
“ မင္းတို႕ ေဘာလံုးလားကြ..”
ညီမေလးက ကိုကို႕ ကိုပဲ ေငးေနမိတယ္.. စိတ္ထဲကလဲ ေခ်ာလိုက္တာလို႕…
“ အား.. ဟုတ္တယ္ ဗ် .. သားတို႕ဟာ.. အဟဲ အစ္ကိုႀကီး .. သားတို႕ကို ေကာက္ေပးတာလား.. ေက်းဇူးဗ်ာ…” ေျပာလဲေျပာ ေျပးလဲေျပးသြားသူက ေမာင္ေလး..
ေနာက္ေတာ႕… ကိုကို႕ ေမေမနဲ႕ ညီမေလးတို႕ ေမေမက သူငယ္ခ်င္းေတြတဲ႕ေလ..
ဒီလိုနဲ႕.. နွစ္အိမ္႕တစ္အိမ္.. ေပ်ာ္စရာေကာင္းေအာင္ လမ္းသလားႀကတာေပါ႕..
အစ္ကိုရလို႕ ေမာင္ေလးက အရမ္းကိုေပ်ာ္ေနတယ္..
နဂိုကတည္းက ေဘာလံုးကစားရင္ အေမ မသိေအာင္ ခိုးကစားရတဲ႕ ညီမေလးကို ေမာင္ေလးက အေဖာ္မရွိလို႕သာ ေခၚေပမယ္႔ အခု ကိုကို နဲ႕ ကစားရေတာ႕ မေခၚခ်င္ေတာ႕ဘူးေလ..
ဒါကိုေတာ႔ ညီမေလးက .. ကိုကို႕ ကို မႀကည္ပါဘူး..
ဒါကို သိတဲ႕ ကိုကိုက ခ်ာတိတ္ေလး လာကြာ ..လူမ်ားေအာင္ လာေဆာ႕လို႕ ေခၚတတ္တယ္ေနာ္.. သိပ္သိတတ္တဲ႕ ကိုကို႕ေႀကာင္႕ .. ညီမေလး ေမေမ႕ အဆူ႕ပါလြတ္ေရာေပါ႕.. သိပ္သိတတ္တဲ႕ ညီမေလးရဲ႕ ကိုကိုပါ..။

အခန္း( ၃)

အသားျဖဴျဖဴ အရပ္ျမင္႔ျမင္႔ နဲ႕ အျမဲ ျပံဳးေနတတ္တဲ႕ “ ကိုကို”။
အျမဲ တက္ႀကြ လန္းဆန္း ေနတတ္တဲ႕ ဆက္ဆံေရး ေျပျပစ္လွတဲ႕ ေဆးေက်ာင္း ေနာက္ဆံုးနွစ္ တက္ေနတဲ႕ ကိုကို႕ သတင္းက လမ္းထဲမွာ၊ ရပ္ကြက္ထဲမွာ အရမ္းေမႊးေနတယ္…။

လမ္းထဲက အပ်ိဳႀကီးမမေတြ ကိုကို႕ အေႀကာင္း ညီမေလးကို.. ညီမေလး စာအုပ္အငွားဆိုင္ သြားတိုင္း လာလာေမးတတ္၊ စပ္စုတတ္ႀကတာ .. ညီမေလး မႀကိဳက္ဘူး.. ကိုကို။

ကိုကိုေက်ာင္းသြားရင္ ကခ်င္ပုဆိုးေလးနဲ႕ ရွပ္အက်ီလက္ရွည္ ေရာင္စံု အေရာင္ နုနုေလးေတြကို လက္ေခါက္ ဝတ္တတ္တယ္၊ ကတၱီပါ ဖိနပ္ေလးစီးလို႕ .. ကိုကိုက ပဲမ်ားတာကိ္ုး ဒါေႀကာင္႕ ဟိုမွ သဲသဲလွဳပ္ေနႀကတာလို႕ ညီမေလး စိတ္ထဲက မ်က္ေစာင္းထိုးခ်င္ေပမယ္႕ .. ကိုကို သိပ္ခန္႕တယ္ ညီမေလး ႀကည္႕လို႕ကို မဝဘူး သိရဲ႕လား။

ကိုကို ေလွေလွာ္ေလ႕က်င္႕တိုင္း ညီမေလးနဲ႕ ညီမေလးရဲ႕ ေမာင္ေလး ကိုတြတ္ တို႕ လိုက္ရွဳပ္ရတဲ႕ အင္းယားရဲ႕ စေန၊ တနဂၤေႏြ ရက္ေတြ။ ကိုကို အဂၤလိပ္စာ သင္ေပးတဲ႕ ညေနပိုင္း အခ်ိန္ေတြက ဆယ္တန္းေျဖျပီး အိမ္မွာ ေနေနရတဲ႕ ညီမေလးအတြက္ အေပ်ာ္ရႊင္ရဆံုး ေန႕ေတြေပါ႕ ကိုကိုရာ..။

အခန္း(၄)

“ဟိတ္ေကာင္မေလး.. ႀကည္႕စမ္း ညည္းေတာ္ေတာ္ လွေနပါလား”
ကိုကို႕ သူငယ္ခ်င္း ကိုလွမင္းရဲ႕ စကားေႀကာင္႕ ညီမေလး မ်က္နွာ ဘယ္နားထားရမွန္း မသိျဖစ္သြားတယ္။ ဒီေန႕မွ နိုင္ငံျခားက အန္တီေလး လက္ေဆာင္ ပို႕လိုက္တဲ႕ နွဳတ္ခမ္းနီဆိုးထားမိတာကိုး
.. ။

ျပံဳးစစ လုပ္ေနတဲ႕ ကိုကို႕ သူငယ္ခ်င္းကို ကိုကို က
“ေဟ႕ေကာင္ .. ကေလးကို ဘာေတြ လာေျမွာက္ေနတာလဲ”ဲ ဆိုျပးီေျပာရင္း..
ညီမေလး သြားသြား .. စာသြားလုပ္ေခ် ဆိုျပီ .. နွင္ထုတ္တယ္..။
ကိုကိုတို႕ နားက အေျပးတစ္ပိုင္း ထြက္လာေပမယ္႕..

ေဟ႕ေကာင္ ဒါလားကြ ကေလး… ငါသိပါတယ္.. မင္း တိုေနတာ.. ေဟ႕ေကာင္ မင္း ဝန္ခံရင္ခံ မခံရင္ ငါ လွဳပ္ရွားမွာေနာ္ ဆိုတဲ႕ ကိုလွမင္းရဲ႕ အသံကိုေရာ..
ေဟ႕ေကာင္း မင္း ကေလးကိုေတာ႕ ခ်မ္းသာေပးပါကြာ.. ဒါက ငါ႕ ညီမေလးကြ..
ဆိုတဲ႕ ကိုကို႕ အသံကို ေရာ ညီမေလး ႀကားျဖစ္ေအာင္ ႀကားပါေသးတယ္..

ညီမေလး ရင္ေတြ ခုန္ေနလား.. မေျပာတတ္ဘူး…ရင္ထဲမွာေတာ႕ တစ္မ်ိဳးႀကီးပဲ..
ကိုလွမင္းက ညီမေလးကို လွတယ္တဲ႕..
ကိုကို႕ မ်က္လံုးထဲမွာ ညီမေလး လွရဲ႕လား .. ကိုကိုရယ္..။

အခန္း (၅)

“ေကာင္မ.. နင္႕ကိုကို ကို ငါ ဒီေန႕ ျမိဳ႕ထဲမွာ ေတြ႕ခဲ႕တယ္.. သိရဲ႕လား ..
သူက ေဆာ္ႀကည္ဘဲပဲ.. သူ႕ေဘးမွာ အမေခ်ာေခ်ာေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႕.. နင္ေတာ႕ က်န္ရစ္ျပီ ငတံုးမ .. သိရဲ႕လား”
ဖုန္းကိုသာ ေဆာင္႕ခ် လိုက္ခ်င္မိတယ္..။
ေတြ႕မယ္ ငါ႕ကိုေျပာတဲ႕ အစုတ္ပလုတ္မ ကြန္ပ်ဴတာ သင္တန္းေရာက္မွ သူ႕စက္ကို ဖြင္႕မရေအာင္ ကလိျပမယ္လို႕..စိတ္ထဲက ေတးထားလိုက္တယ္..။
“ ဘာလဲဟ.. ငါ႕ ကိုကိုက ဒီေလာက္ ခန္႕ေခ်ာႀကီး.. စြန္တာ ဘာဆန္းလဲ”
“ အမယ္ မိန္းမ .. ျပန္ေျပာသံက ငိုသံပါႀကီးနဲ႕.. သနားပါတယ္”
“ ဘာမွ လာသနားမေနနဲ႕ .. ဘာမွ မျဖစ္ဘူး”
“က်န္ရစ္ျဖစ္မယ္ေနာ္.. နင္ လက္ေနွးေနရင္.. သူမ်ားေနာက္ ပါသြားမွ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ က်ိတ္ငိုေနရပါမယ္ကြယ္.. ငါက ေစတနာနဲ႕ သတင္းေပးတာေနာ္.. ဘိုင္႕..”
ေျပာရင္း ညီမေလး သူငယ္ခ်င္း စင္ဒီက ဖုန္းခ် သြားတယ္။
ခုမွ ေတြးရင္း ညီမေလး ပိုငိုခ်င္လာတယ္..။
ကိုကို႕မွာ ခ်စ္ရတဲ႕သူ တကယ္ ရွိေနျပီလား..ကိုကို..။

တီ..တီ..
ဖုန္းက ထပ္ျမည္လာတယ္..
“ဟယ္လို..”
ေကာက္ကိုင္လိုက္ေတာ႕ ..

“ မိန္းမ.. ငါ စင္ဒီ.. ငိုေနျပီလား.. ဟာဟ .. ”
“ ဘာမွ မငိုဘူး.. ႀကားစကားေတြလဲ မယံုဘူး.. ငါ႕ကိုကို က ငါ႕ကို ခ်စ္ျပီးသား..”
“ ေအးပါ.. သတိေပးမလို႕ .. နင္႕ကိုကို မွာ ခ်စ္သူရွိတာ မွန္ရင္ လာမယ္႕ ေဖေဖာ္ဝါရီ ( ၁၄) ရက္ ခ်စ္သူမ်ားေန႕မွာ ေလွ်ာက္လည္ ႀကမွာ ေသခ်ာတယ္.. ”
“ အဲ.. ဒီေတာ႕ ..ဘာျဖစ္လဲ”
“ တံုးပါ႕.. နင္႕ကိုကို သူ႕ေကာင္မေလးနဲ႕ မလည္ျဖစ္ေအာင္ တစ္ေနကုန္ ဆြဲထား.. ျခံ အျပင္ မေရာက္ေစနဲ႕ေပါ႕ဟ.. သူေကာင္မေလးလဲ စိတ္ေကာက္..သူနဲ႕ ျပတ္.. နင္ အသဲမကြဲ ရေတာ႕ ဘူးေပါ႕ဟ”
“ အာ.. မလုပ္ရဲပါဘူး”
“ ေအး နင္မလုပ္ရဲရင္ က်န္ရစ္ျဖစ္ ဒါပဲ..ဘိုင္႕ဘိုင္.”
စင္ဒီ ဖုန္းခ်သြားေတာ႕ ညီမေလးလဲ စိတ္ေတြ ရွဳပ္က်န္ခဲ႕တယ္..။
ညီမေလး ကိုကို႕ ကို သူမ်ား ပိုင္သြားမွာေတာ႕ .. မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး..။
ညီမေလး ကိုကို႕ ကို ခ်စ္တယ္ေလ..။

အခန္း ( ၆ )

ေဖေဖာ္ဝါရီ ( ၁၄ ) ရက္ေန႕ (၂၀၀၀ )

“အမယ္.. ငါ႕ သမီးက ဒီေန႕ အေစာႀကီး ဒီဘက္အိမ္ ကူးလာတယ္.. လွလို႕ပါလား.. ကိုဆက္ေရ.. ထမင္းေႀကာ္ လာစားေတာ႕ ..သားေရ.. လာ သမီးေလးလည္း ဝင္စား ..”
ကိုကို႕ ေမေမက ညီမေလးကို လွမ္းေျပာရင္း ကိုကို႕ကို ေခၚတယ္..
မ်က္နွာသစ္ျပီးကာစ ကိုကိုက .. တီရွပ္ အေဟာင္းေလးနဲ႕ ပုဆိုးအေဟာင္းေလးနဲ႕ အခန္းထဲ ထြက္လာတယ္.. ညီမေလးက ကိုကို ရွိဳးအျပည္႕ထုတ္ျပီေလာက္ေနျပီ ထင္ေနတာ..
“ဟိတ္..သဲသဲ.. ညီမေလး အေစာႀကီးလာတယ္.. ”
“ ဟုတ္တယ္.. ကိုကို႕ ကို စာျပခိုင္းမလို႕..” ေျပာသာေျပာရတာ စိတ္မလံုလို႕ ညီမေလး ကိုကို႕ မ်က္နွာကို မႀကည္႕ရဲဘူး.. ထမင္းေႀကာ္ကိုပဲ ငံု႕စားေနရတယ္။
ကိုကို ကေတာ႕ ေအးေအး ေဆးေဆးပဲ..
“ ေအးေအး.. ဘာျပေပးရမွာလဲ..”
“ ညီမေလး.. သင္တန္းဝင္ခြင္႕ တစ္ခုေျဖဖို႕ အဂၤလိပ္စာ ျပန္ျပေပးပါ၊ အင္တာဗ်ဴးေျဖဖို႕ နည္းနည္းး သင္ေပးေနာ္..”
“ အိုေခ.. ခဏေန ျခံထဲဆင္း သင္ႀကတာေပါ႕”

တစ္ေနကုန္.. ကိုကိုက စာေတြ ျပန္သင္ေပး.. အင္တာဗ်ဴး ေျဖရင္ ဘယ္လိုေျဖ.. ဘယ္လိုေမးရင္ ဘယ္လို ေျဖနဲ႕ .. သင္ရွာတယ္..။ သူက က ေမးျပလိုက္ ေျဖခိုင္းလိုက္နဲ႕
ဘယ္မွလဲ သြားမယ္႕ပံု မေပါက္ဘူး..

“ ကိုကို.. ဒီေန႕ ဘယ္မွ မသြားဘူးလားဟင္”
“ ညီမေလး အင္တာဗ်ဴးေျဖဖို႕ အေရးႀကီးပါတယ္ကြ.. ကိုကို႕မွ သြားမယ္ဆို သြားစရာ ရွိေပမယ္႕ အရမ္း အေရးႀကီးတာ မရွိပါဘူး ခ်ာတိတ္ရ.. အားနာလို႕လား.. အမယ္ ဂ်ီးေတာ္က အလိုက္ေတြ ဘာေတြ သိတတ္လာျပီပဲ.. မႀကာခင္.. လူႀကီးျဖစ္ေတာ႕မယ္..”

ကိုကိုက ညီမေလးကို ခ်စ္စနိဳးႀကည္႕ျပီး ေျပာတယ္..

“အမယ္.. ညီမေလး .. ဆယ္တန္းေအာင္ပါျပီေနာ္.. အပ်ိဳျဖစ္ေနျပီ..”

အဲ .. ေျပာျပီမွ ရွက္သြားျပီး မ်က္နွာဘယ္မွာ ထားရမွန္း မသိ ျဖစ္သြားတယ္..
ညီမေလး ရွက္ သြားမွန္းသိေတာ႕ .. ကိုကိုက .. ေအာ္ရယ္တယ္..

“ ဟား..ဟား…. ဒါနဲ႕ ကိုကို ေမးမယ္ မွန္မွန္ေျဖေနာ္.. ညီမေလးကို ကိုကို႕ကို အျပင္မသြားေအာင္ တားထားလို႕ ဘယ္သူက ေျမွာက္ေပးလိုက္လဲ..”

အယ္…. ညီမေလး အႀကံ ကိုကိိုက သိေနေတာ႕ ပိုရွက္စရာ ေကာင္းသြားတယ္.. ညီမေလး ေခါင္းေတာင္ မေဖာ္ရဲ ေအာင္ပါပဲ..

“ညီမေလး..သဲသဲ.. ဒီမွာ ႀကည္႕စမ္း…”

ကိုကို႕ ေခၚသံေႀကာင္႕ ညီမေလးေမာ႕ႀကည္႕မိေတာ႕..

“ဒီ နွင္းဆီပန္းအနီေလး မလွဘူးလား..”

ညီမေလး အဆက္အစပ္မရွိတဲ႕ ကိုကို႕ စကားေႀကာင္႕ ေႀကာင္သြားတယ္..

“ အရမ္းလွတယ္ ကိုကို..”

“ဒီအဖူးေလးကို ေတြ႕လား.. အခု ခူးလိုက္ရင္..ပန္းအိုးထဲ ထည္႕ထိုးထားမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ဒီေလာက္ လွတဲ႕ ပန္းပြင္႕ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး.. ဒီအခ်ိန္ ပိုးကိုက္သြားမယ္ ဆိုရင္.. ပြင္႕ကို လာနိုင္မွာ မဟုတ္ေတာ႕ဘူး..
မိန္းကေလးဆိုတာ.. ပန္းေလးေတြလိုပဲ.. လွပတယ္.. ႏူးည႕ံတယ္.. ဒါေပမယ္႕ ကိုယ္႕ကိုကိုယ္ ကာကြယ္နိုင္တဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ အရည္အခ်င္း ဆူးေတြလည္း ရွိေနတယ္..။ ဒီ နွင္းဆီလိုေပါ႕ ..
ညီမေလးတို႕ အရြယ္ေလးေတြက နွင္းဆီ ပန္းဖူးေလးေတြ အရြယ္ပဲ ပြင္႕ဖို႕ အစြမ္းကုန္ အားယူေနတဲ႕ အရြယ္ေပါ႕..”
ညီမေလးကို ကိုကို “ သိပ္ခ်စ္တယ္”..
ကိုကို႕မွာ ညီမအရင္းလဲ မရွိသလို ညီမေလးမွာ အစ္ကို အရင္း မရွိဘူး အဲဒီေတာ႕ တို႕နွစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ တြယ္တာႀကတာ မဆန္းပါဘူး.. ။ ဒါဟာလည္း ေရစက္ တစ္ခုပါပဲ..။
အခ်စ္ေတြဆိုတာ အေရာင္ေျပာင္းတတ္တဲ႕ သေဘာ ရွိပါတယ္.. ဒါလည္း ေလာက သဘာဝပဲ ညီမေလး.. အျပစ္မဟုတ္ဘူး။
ဒါေပမယ္႕ ေမတၱာတရား၊ ကိုယ္ခ်င္းစာ တရားနဲ႕ ေပါင္းစပ္ရင္ ပိုတန္ဖိုးရွိပါတယ္။
ကိုကို ညီမေလးကို တကယ္႕ ညီမေလးအရင္းလို သိပ္ခ်စ္ပါတယ္။ ညီမေလးကို တစ္ေန႕ ဒီနွင္းဆီဖူးေလးကေန အစြမ္းကုန္ ပြင္႕လန္းေနတဲ႕ နွင္းဆီတစ္ပြင္႕ အျဖစ္ ေတြ႕ခြင္႕ရခ်င္တယ္.. ကိုကို႕ ေစတနာကို ညီမေလး အရြယ္ေရာက္လာတဲ႕ တစ္ေန႕ သိလာပါလိမ္႕မယ္.. အလိုလို နားလည္ လာပါလိမ္႕မယ္..

ပန္းတစ္ပြင္႕ အစြမ္းကုန္း ပြင္႕လန္းျပီး ေလာကကို အလွဆင္နိုင္ဖို႕ မ်ိဳးရင္းလည္းမွန္ရတယ္
ေရခံေျမခံလည္း ေကာင္းရတယ္.. သူပြင္႕လန္းတဲ႕ ပတ္ဝန္းက်င္ေပါ႕.. ေနာက္ ဥယ်ာဥ္မွဴးကလည္း ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္တတ္ရတယ္.. ညီမေလးရဲ႕..
ကိုကို သိတယ္.. ငါညီမေလးဟာ.. တစ္ေန႕ အစြမ္းကုန္ ပြင္႕လန္းျပီး ေလာကအလွဆင္မယ္႕ ပန္းေလးျဖစ္လာမယ္ ဆိုတာ.. ”
“ ကဲ.. ညီမေလး.. တစ္ေနကုန္ စာလုပ္ရတာ ပင္ပန္းျပီး..နားေတာ႕.. ကိုကိုလည္း စာဖတ္ေတာ႕မယ္ေနာ္…”

ေျပာေျပာဆိုဆို.. ကိုကိုက .. ညီမေလး ေခါင္းကို သူ႕လက္နဲ႕ အုပ္ကိုင္ ျပံဳးျပျပီး.. အိမ္ဘက္ကို ျပန္ေလွ်ာက္သြားတယ္..

အခန္း ( ၇)

ဒီလိုနဲ႕..
ကိုကို နယ္ကို အလုပ္နဲ႕ ေျပာင္းသြားသလို..

ညီမေလးလည္း ညီမေလးေမေမနဲ႕ ကိုကို႕ ေမေမတို႕ ဆံုးမမွဳ၊ ေစာင္႕ေရွာက္မွဳေအာက္မွာ ..ေက်ာင္းတက္ရင္း.. ဝါသနာပါတဲ႕ လူမွဳေရး ေစတနာဝန္ထမ္း အလုပ္နဲ႕ ကေလးသူငယ္ ေစာင္႕ေရွာက္ေရး အဖြဲ႕ တစ္ခုမွ ဝင္လုပ္ရင္း.. အခုေတာ႕ ညီမေလး ဝါသနာပါတဲ႕ ဆရာမျဖစ္ေနျပီေလ..။

ကိုကို နယ္မွာ ၁၀ နွစ္အရြယ္ မိဘနွစ္ဦးစလံုး ဆံုးပါးသြားတဲ႕ ကေလးကို ေမြးစားထားတယ္လို႕ ေျပာသလို ဓါတ္ပံုေတြလဲ ပို႕ေပးတာေႀကာင္႕ ကိုကို႕ ရဲ႕ သားႀကီးကို ညီမေလးတို႕ ပံုထဲက ရင္နွီးေနႀကတယ္..။

ကိုကို လက္ထပ္ေတာ႕ ညီမေလး ဘြဲ႕လြန္္ဆက္တက္ဖို႕ စာေမးပြဲနဲ႕မို႕ ကိုကို တာဝန္က်တဲ႕ နယ္ကို မလိုက္နိုင္ခဲ႕ေပမယ္႕ ကိုကို႕ကို နွင္းဆီပန္းခင္း ပန္းခ်ီကားတစ္ခု ကိုကို အေမနဲ႕အတူ လက္ဖြဲ႕ထည္႕ေပးလိုက္တယ္။

ညီမေလး အရြယ္ေရာက္ျပီ ကိုကို.. ကိုကို ျဖစ္ေစခ်င္တဲ႕ ပန္းပြင္႕ေလး အျဖစ္ ေလာက အလွဆင္ဖို႕ ႀကိဳးစားေနပါျပီ၊ တကယ္ေတာ႕ ကိုကိုသာ အဲဒီ အခ်ိန္ ညီမေလး စိတ္ကစားတဲ႕ အရြယ္မွာ ကိုကို႕ဘက္က မထိန္းသိမ္းဘဲ အခ်စ္ကို အေရာင္ေျပာင္းခဲ႕ရင္ ..
မရင္႕က်က္ေသးတဲ႕ ဘဝအေတြ႕အႀကံဳ ဗဟုသုတ နဳနယ္ေသးတဲ႕ ညီမေလးဟာ ကိုကိုက ရင္႕က်က္လို႕ ပဲ႕ထိန္းနိုင္ခဲ႕ရင္ အိမ္ေထာင္ရွင္ ဘဝမွာ နစ္ျမွဳပ္သြားျပီး ၊ ကိုကို ကပါ ပဲ႕မထိန္းနိုင္ခဲ႕ရင္ .. ရည္းစားဘဝ ၊ ဒါမွမဟုတ္ အိမ္ေထာင္သည္ ဘဝမွာ ကိုကိုေရာ ညီမေလးပါ ဒုကေတြ ႀကံဳနိုင္သလို…ဘဝ ဝဲကရက္ထဲမွာ..

ညီမေလး ဘဝလည္း ဒီေလာက္ လွပ လာနိုင္မယ္ မထင္ဘူးေနာ္။
ေနာက္ျပီး အခုမွ ညီမေလး ကိုယ္ ညီမေလး သိလာတာက ကိုကို႕ကို အစ္ကို မရွိခဲ႕ေတာ႕ အစ္ကို တစ္ေယာက္လို ခ်စ္ခဲ႕တယ္၊ ေနာက္ လူအမ်ားေရွ႕မွာ လွတဲ႕ အရုပ္ တစ္ခုလိုမ်ိဳး ပိုင္ဆိုင္ခ်င္ခဲ႕တဲ႕ စိတ္ဟာ.. ခ်စ္သူလို ခ်စ္တဲ႕ အခ်စ္ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာပဲ၊ ဒါကို မခြဲျခားနိုင္တဲ႕ အရြယ္မွာ ကိုကို နဲ႕သာ ခ်စ္သူ ျဖစ္ခဲ႕ရင္ ေနာက္ပိုင္း ခ်စ္သူဘဝ ခိုင္ျမဲဖို႕ အခက္အခဲေတြ အမ်ားႀကီးနဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ ျပသနာေတြႀကားမွာ ဘဝရည္မွန္းခ်က္ေတြလဲ ကစဥ္႕ကလ်ားျဖစ္ကုန္မွာ ေသခ်ာတယ္ ကိုကို..။

ခုေတာ႕ အရာရာကို ေတြးေတာဆင္ျခင္နိုင္တဲ႕ ကိုကိုေႀကာင္႕၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားတရားနဲ႕ ျပည္႕ဝတဲ႕ ၊ အခြင္႕အေရးမယူတတ္တဲ႕၊ ကိုကို ေမတၱာေႀကာင္႕ .. ညီမေလး အစြမ္းကုန္ ပြင္႕လန္းတဲ႕ ပန္းကေလး ျဖစ္ခဲ႕ရတာပါ ..။

ခုဆို ကိုကိုကလည္း နားလည္မွဳ အျပည္႔နဲ႕ ပါရမီျဖည္႕ဖက္ ဇနီးနဲ႕အတူ ေအာင္ျမင္တဲ႕ အိမ္ေထာင္စုရဲ႕ အိမ္ေထာင္ဦးစီးေကာင္းျဖစ္လို႕ေနျပီ.. ။

အခန္း (၇)

ညီမေလး ဘြဲ႕လြန္တက္ခြင္႕ ေအာင္စရင္းထြက္တဲ႕ေန႕.. ကိုကို႕ သားႀကီး.. ကိုကိုတို႕အိမ္ကို ေရာက္လာခဲ႕တယ္..။
ဆယ္တန္း ေအာင္ျပီးစ ကေလး တစ္ေယာက္ ရဲ႕ တက္ႀကြမွဳကို ႀကည္႕ရင္း ညီမေလး ငယ္ဘဝကိ္ု သတိရမိတယ္ ကိုကို..။
ကိုကိုရဲ႕ သားႀကီး “ဇြဲ” ကိုလည္း ညီမေလး ကိုကို႕ ကိုယ္ပြားေလးလိုပဲ ကိုကို႕ ဆံုးမမွဳ ေအာက္မွာႀကီးျပင္းလာတဲ႕ ကေလးေလးလည္း ျဖစ္ေတာ႕ ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း ခ်စ္သြားတယ္။
ကေလးနဲ႕ အတူပါလာတဲ႕ ကိုကို႕စာမွာ…

“ညီမေလးေရ… နွင္းဆီပန္းပြင္႕ေလး အစြမ္းကုန္း ပြင္႕လန္းတယ္ ဆိုေပမယ္႕ ေလာကအလွဆင္ တာဝန္ေက်တာက အပင္ေပၚတင္ မျပည္႕စံုေသးဘူး..။
သတိေပးရဦးမယ္ကြ.. ပန္းျခံထဲမွာတင္မက သူ႕ကိုယ္ပိုင္ေနရာမွာ အလွဆင္ပို႕ ေနာက္ဆံုး အဆင္႕အေနနဲ႕ က်န္ေသးတယ္လို႕ ထင္တယ္ ကြ..။ ကိုကို ေျပာတာ ညီမေလး သေဘာေပါက္မွာပါ..
ပန္းကေလးေတြ ဆိုတာ.. သူတို႕ကို ခူးတဲ႕ ပိုင္ရွင္ရဲ႕ လက္မွာ သူတို႕တန္းဖိုးက ရွိသြားျပန္ေရာ . ညီမေလးေရ..
ခူးသြားတဲ႕ ပိုင္ရွင္က ဘုရားတင္မလား၊ ဧည္႕ခန္းမွာ အလွဆင္မလား၊ ပန္းေခြလုပ္မွာလား၊ ကစားျပီး ေျခြပစ္ခဲ႕မွာလား… ဒါ အေရးႀကီးတယ္..
သက္မဲ႕ပန္းေလးေတြမွာ ေရြးခ်ယ္ခြင္႕ မရွိႀကေပမယ္႕ .. သက္ရွိ ပန္းကေလးေတြကေတာ႕ အေရြးမမွားဖို႕ လိုတယ္ေနာ္… ညီမေလးကို ကိုကို စိတ္ခ်ပါတယ္.. ဆရာမႀကီးရယ္..” တဲ႕ေလ.. ။

အခန္း(၈)
ေဖေဖာ္ဝါရီ ( ၁၄) ရက္၊ ၂၀၁၀ ။

ကိုကိုေရ… ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြရဲ႕ စိတ္ကစားမွဳအတိုင္း..
ကိုကိုသားႀကီးက သူ႕ကိုစာျပေပးေနတဲ႕ ညီမေလးကို .. သူက ခ်စ္တယ္တဲ႕ေလ.. ဒီေန႕မွာ အတူေလွ်ာက္လည္ခြင္႕ ေပးပါတဲ႕ေလ..။
ကိုကိုေရ.. မိဘနဲ႕ေဝးေနတဲ႕ ကိုကို႕သားႀကီးဟာ မိခင္ေမတၱာေပးတဲ႕ တစိမ္းမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို စိတ္ကစားတာ သူ႕အျပစ္မဟုတ္ပါဘူး..။
တစ္ခ်ိန္က ကိုကို႕ရဲ႕ နားလည္မွဳ၊ စာနာေဖးမမွဳ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားနဲ႕ ျပည္ဝတဲ႕ ေမတၱာကို ရဖူးသူမို႕.. သူ႕ကိုလည္း ညီမေလး .. စာနာ နားလည္နိုင္ပါတယ္။

ဒီကေန႕ေတာ႕ ကိုကို ဆီက ရခဲ႕တဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ညီမေလး သူဆီ လက္ဆင္႕ကမ္း ရေတာ႕မယ္..။
ကိုကို ညီမေလးကို ရွင္းျပသလိုပဲ.. ရွင္းျပရေတာ႕မယ္..။
သူ႕ကိုလည္း ကိုကို ညီမေလးကို ေျပာခဲ႕သလို..

သိပ္ခ်စ္ပါတယ္လို႕ .. ေျပာျပရဦးမယ္..။

စိန္႕ပီတာရဲ႕ခ်စ္ျခင္းဟာ ပူေလာင္မွဳကင္းလို႕ ခ်စ္သူမ်ားေန႕ဟာ ၁၅၀၀ ခ်စ္ခ်င္းတစ္ခုတည္း သက္သက္အတြက္ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာလည္း ကိုကို႕ ရဲ႕ သားႀကီးကို နားလည္ေအာင္ ေျပာျပနိုင္ဖို႕ .. ညီမေလး ႀကိဳးစားပါ႕မယ္ ကိုကိုေရ..။




ခံစားေပးသူအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္စြာျဖင္႕..

ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ၊ စစ္မွန္ေသာ ေမတၱာျဖင္႕ ခ်စ္တတ္ပါေစ..

အလြမ္းေျပ

( ၁.၂.၂၀၁၀)





Sunday, January 24, 2010

ဗန္းစကား ဆိုတာ ..


“ဗန္းစကားမ်ားသည္ အခ်ည္းအႏွီးမဟုတ္ေပ။ လူမ်ဳိး၏ ယဥ္ေက်းမႈေနာက္ခံကားႏွင့္ စ႐ုိက္သြင္ျပင္ကုိလည္းေကာင္း၊ စကားေျပအတတ္ကုိလည္းေကာင္း၊ ဥပမာ၊ ဥပစာ သုံးစဲြပုံကုိလည္းေကာင္း ေဖာ္ျပလ်က္ရိွေနေပသည္ …” ဟု စာေရးသူ လွသမိန္က "ျမန္မာဗန္းစကား အဓိပၸာယ္ႏွင့္ သုံးနည္း" စာအုပ္မွာေျပာခဲ႕ပါတယ္။

ဗန္းစကား ေတြကို က်မတို႕ ေန႕စဥ္ သံုးစြဲေျပာဆိုရာမွာ ကိုယ္မသိလိုက္ဘဲ အနည္းနဲ႕ အမ်ား သံုးျဖစ္သြားႀကတာပါပဲ။ တကယ္ေတာ႕ စကားေျပာ စကားလံုး အသံုးအနွုန္းေတ၊ြ က်မတို႕ စကားေျပာဟန္ေတြ ေျပာင္းေျပာင္းလာႀကတာကို က်မတို႕ေတြ သတိမထားမိလိုက္တာမ်ားပါတယ္။ ေန႕တိုင္း ဒီလိုပဲ ေျပာျဖစ္ေနႀကတာကိုး။

၅နွစ္ေလာက္ ႀကာေအာင္ ျမန္မာျပည္နဲ႕ ေဝးသြားတဲ႕ က်မ ဦးေလးတစ္ေယာက္ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ေရာက္ေတာ႕ သူက တအံ႕တႀသ ..“ဟ .. ငါ ျမန္မာစကား မတတ္ေတာ႔ သလိုပဲ မင္းတို႕ ေျပာေနတာေတြ ငါ တစ္ဝက္ေလာက္ပဲ နားလည္ တယ္ဟ” လို႕ သူ႕သားေတြကို ေျပာေနတာ က်မ သတိထားမိ္ခဲ႕ဖူးတယ္။ လူငယ္ေတြရဲ႕ ဗန္းစကား သံုးစြဲမွဳက ပိုသိသာပါတယ္။ က်မတို႕ ေရွးေဟာင္း ရုပ္ရွင္ေတြ ႀကည္႕မိႀကတဲ႕အခါလည္း စကားေျပာပံုစံ အသံုးအနွဳန္းေတြ လံုးဝမတူေအာင္ ကြဲျပားေနတာ သတိထားမိမွာပဲ.။

ဗန္းစကားေတြ ဘယ္လိုေပၚလာ..

ဗန္းစကားေတြက တစ္ခ်ိဳ႕ ဝတၱဳေတြ၊ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာ ဇာတ္လမ္းထဲက ဇာတ္ေကာင္ ေတြ၊ ဇာတ္သမား၊အျငိမ္႕လူပ်က္စတဲ႕သူေတြ ေျပာလိုက္ရာက ေခတ္စားလာျပီး လူသံုးမ်ားလာတာေတြ အေတြ႕ရမ်ားပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က စာေရးဆရာက ဥာဏ္ကြန္႕ျပီး သံုးလိုက္တဲ႕ စကားလံုးျဖစ္ျပီး၊ တခ်ိဳ႕ကေတာ႕ အျပင္မွာ သံုးေနတာ ေတြ႕တဲ႕ စကားကို ယူသံုးလိုက္တာမ်ိဳးကေန ပိုတြင္က်ယ္လာတာကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။

ဘယ္သူေတြက ဘယ္လိုသံုး..

ဗန္းစကားကို သံုးစြဲႀကတာကေတာ႕ ေခတ္လူငယ္ အမ်ားစုပါ။ ဗန္းစကားေတြဟာ လူအစုအဖြဲ႕တစ္ခုခုကေနျပီး သူတို႕အခ်င္းခ်င္းသာ နားလည္သံုးစြဲဖို႕ စတင္္တည္ထြင္ လိုက္ရာကေန စတင္ျပန္လာႀကတာ မ်ားပါတယ္။ ဥပမာ - ေက်ာင္းသားေလာက၊ အလုပ္သမားေလာက၊ ေဂးေလာက၊ အေရာင္းအဝယ္ သမားေလာက စတဲ႕ သူအဖြဲ႕ ေနရာေးသအလိုက္ လူေတြက သူတို႕အခ်င္းခ်င္း နားလည္ဖို႕သာ စကားကို တည္ထြင္ သံူးစြဲ တတ္ႀကပါတယ္။

ဘာေႀကာင္႕ အေရးပါ..

တခ်ိဳ႕ေသာ ဗန္းစကားေတြဟာ ေပၚလာႀကျပီး တာရွည္မခံပဲ ေပ်ာက္သြားႀကျပီး တခ်ိဳ႕ စကားေတြကေတာ႕ မူရင္းသံုးေနတဲ႕ စကားေနရာမွာ အစားထိုး သံုးစြဲျပီး ေနရာယူသြားႀကတာလည္း ရွိပါတယ္။ တကယ္႕ကို ပို ဆိုလိုရင္းေရာက္တဲ႕ စကားလံုးမ်ိဳးဆိုရင္ ေနရာယူ သံုးစြဲမွဳက ပိုျမန္ပါတာေတြ႕ရပါတယ္။

ဒါေႀကာင္႕ ဗန္းစကားေတြဟာလည္း စာေပ ယဥ္ေက်းမွဳ တိုးတက္မွဳ လမ္းေႀကာင္းရဲ႕ မွတ္ေက်ာက္ေတြ ထဲက တစ္ခု အပါအဝင္လို႕လဲ ဆိုနိုင္တာေႀကာင္႕ အေရးႀကီး ေလ႕လာရမယ္႕ တစ္ခုလည္း ျဖစ္တယ္လို႕ ထင္မိပါတယ္။ ဗန္းစကားေတြထဲမွာလည္း စာေပ အလကၤာ အဖြဲ႕ေတြ ၊ ေနာက္တစ္ခ်က္က ေခတ္တစ္ခုကို ကိုယ္စားျပဳ ေဖာ္ျပေနတဲ႕ ပံုရိပ္ေတြလည္း ေတြ႕ရတတ္တာေႀကာင္႕ ဗန္းစကားမွတ္တမ္း တစ္ခုေတာ႕ အေသအခ်ာ ရွိသင္႕႔တယ္လို႕ ယူဆရပါတယ္။

ေခတ္ရဲ႕ ဗန္းစကားက ဘယ္သူေတြအတြက္ ဘာေႀကာင္႕အေရးပါ..

က်မတို႕ေတြ ေရွးတုန္းက ရုပ္ရွင္ေတြ ႀကည္႕ရင္ ႀကည္႕လို႕သာ ႀကည္႕ေရာ စကားေျပာပံု ေတြေႀကာင္႕ ဇတ္လမ္းအရမ္း(အရမ္း)ေကာင္းမွသာ ဇတ္လမ္းထဲ ကိုယ္ပါသြားျပီး မဟုတ္ရင္ေတာ႕ ကိုယ္နဲ႕မဆိုင္သလို ဇာတ္လမ္းႀကည္႕ေနတာပါလား ဆိုတဲ႕ စိတ္ေပ်ာက္ျပီး ဇာတ္လမ္းထဲ ကိုယ္ဝင္သြားသလို ခံစားရတာ သြားတာ မရွိသေလာက္ပါပဲ။

အဲဒီလိုပါပဲ ခုေခတ္ အနုပညာဖန္တီးသူ စာေရးဆရာ၊ သီခ်င္းေရးဆရာ၊ ဇာတ္ညႊန္းေရးဆရာ ၊ သရုပ္ေဆာင္၊ အဆိုေတာ္၊ ဘေလာ႕ကာ အစရွိသူေတြဟာ ေခတ္စကားေတြနဲ႕ အဆက္အသြယ္ မျပတ္သင္႔ပါဘူး။ ကိုယ္ဖန္တီးလိုက္တဲ႕ အရာ သူ႕ရင္ထဲေရာက္ဖို႕ သူ႕စကားနဲ႕ေျပာမွသာ ထိုးေဖာက္နိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္ေပးခ်င္တဲ႕ အေႀကာင္းအရာ (Message) ကို တားကတ္ေရာက္ေအာင္ပို႕နိုင္ဖို႕ ဒါကလည္း အေရးႀကီးတဲ႕ အခ်က္တစ္ခ်က္လို႕ ထင္မိပါတယ္။ ဒီေနာက္ပိုင္း မီဒီယာရဲ႕ အေရးပါမွဳကလည္း ပိုပို ႀကီးထြားလာတာ ျမင္သာထင္သာပါပဲ။

ဒီလိုပါပဲ ဖြ႕ံျဖိဳးေရး လုပ္တဲ႕သူ (Development worker ) ေတြ၊ သုေတသနသမား (Researcher ) ေတြကလည္း တစ္မ်ိဳးတစ္ဘာသာ တစ္ရြာ တစ္ပုဒ္ဆန္းေနတဲ႕ စကားေတြကိ္ု သိရွိထားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုရင္ ေနရာေဒသတစ္ခု ဒါမွသာ တကယ္႕ ရပ္ရြာေဒသမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြ ၊ လိုအပ္ေနတာေတြကို သိရွိဖို႕ ေဒသက လူေတြနဲ႕ အဆင္ေျပဖို႕လိုပါတယ္၊ သူတို႕နဲ႕ တသားတည္း ျဖစ္လာမွ ကတယ္႕ျပသနာေတြကို သိရွိလာမွာပါ၊ မဟုတ္ရင္ အေပၚရံအလႊာမွာ အစစ္မွန္ဘာမွ ေတြ႕ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဗန္းစကား၊ ေဒသစကားေတြဟာ ေဒသကလူေတြနဲ႕ သူတို႕ အႀကား အလြယ္တကူရင္းနွီး ကၽြမ္းဝင္ေစတဲ႕ အေကာင္းဆံုး အေထာက္အကူျပဳတဲ႕ အရာလို႕ ဆိုနိုင္ပါတယ္။ ထင္သာျမင္သာ ေျပာရရင္ English စကားေျပာနိဳင္တဲ႕သူက American သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ပိုရင္းနွီးခင္မင္သလိုမ်ိဳးေပါ႕။

အဓိက အားျဖင္႕ေတာ႕ လူတိုင္းအတြက္ လူမွဳဆက္ဆံေရးမွာ ဗန္းစကားက တစ္ေထာင္႕ တစ္ေနရာက အေရးပါတယ္ ဆိုတဲ႕ အခ်က္ပါပဲ။ ဒါေႀကာင္႕ ဗန္းစကားကို မ်က္ေခ် မျပတ္သင္႕ဘူးလို႕ ဆိုခ်င္ပါတယ္။

သတိမူစရာ..

ဘယ္အရာမဆို အေကာင္းနဲ႕ အဆိုး အျမဲ ဒြန္တြဲေနသလို ဗန္းစကားသံုးစြဲမွဳက လည္း အလြန္အကၽြံဆို မေကာင္းသလို။ ဗန္းစကားတိုင္းကလဲ သံုးစြဲသင္႕ မသံုးစြဲသင္႕ စဥ္းစားဆင္ျခင္ျပီးမွ သံုးသင္႕ပါတယ္။ ေနာက္ ဗန္းစကား သံုးလြန္းရင္ လူေပါ႕ ၊ စကားအတည္ မေျပာတဲ႕ လူတစ္ေယာက္လို ျဖစ္ျပီး လူေလးစား ယံုႀကည္မွဳ က်ဆင္းနိုင္တာလည္း သတိျပဳမိဖို႕ လိုပါတယ္။

သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္း စကားေျပာရာမွာ ဗန္းစကားဟာ ပိုျပီး ရင္းနွီးမွဳကို ျပသရာ ေရာက္သလို လူငယ္ခ်င္း ပိုျပီး ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ရင္းနွီးေစတာ ေတြရပါတယ္။ ဒါေပမယ္႕႔ နားမလည္တဲ႕ စကားမ်ိဳး ျဖစ္ေနရင္ေတာ႕ အထင္မွား မွဳေတြကိုပါ သယ္ေဆာင္လာနိုင္ေစပါတယ္။

ဒါေႀကာင္႕ ဗန္းစကား ေျပာဆိုရာမွာ ေနရာ၊ ေဒသ၊ အေျခအေန၊ အခ်ိန္အခါ စတဲ႕ ကာလံ ေဒသံ ံကို မေျပာခင္ စဥ္းစားဖို႕ေတာ႕ လိုမယ္ ထင္ပါတယ္။

ရံုးအစည္းအေဝးမွာ ေဘာ႕စ္ကို သြားျပီး “ ဘိုးေတာ္.. ပြားတာေတြေတာ႕ မ်ားေနျပီ၊ နားပါဦး။ ေဘးဘီလည္း ေဝ႕ဦးေနာ္။ အိုင္ဒီရာေေတြ က်န္ခဲ႕ေနျပီ။ ဒီအတိုင္းဆို နားကားသြားလိမ္႕မယ္.. အေျခအေနကို နားေလးဘာေလး စြင္႕ဦး” လို႕ သြားေျပာလို႕ကေတာ႕ ေစတနာစကားေပမယ္႕ .. ရံုးေပါက္ဝကေန ကန္ခ်ခံရမွာ.. ေသခ်ာပါပဲ..။

ဒါေႀကာင္႕ အေရးပါတဲ႕ ျမန္မာ႕ ဗန္းစကားေတြကို မွတ္တမ္းမွတ္ရာ ေသခ်ာေလ႕လား ထားရွိရေအာင္ သတိျပဳမိေစခ်င္တာရယ္။ အသံုးအစြဲမွာ သတိနဲ႕ ကာလံ ေဒသံႀကည္႕ျပီး သံုးဖို႕ ကိုယ္ေတြ႕ေလးနဲ႕ ယွဥ္ျပီး ကိုယ္႕လို ဝါသနာရွင္ေတြကို သတိေပခ်င္တာရယ္ေႀကာင္႕ .. ဒီစာေလးကို ေရးလိုက္ပါတယ္ရွင္..။

ခင္မင္စြာျဖင္႕ ..

အလြမ္းေျပ

(မွတ္ခ်က္ - ကိုယ္ထင္ရာ ကိုယ္ပြားထားျခင္းသာ ျဖစ္တာေႀကာင္႕ ပညာရွင္မ်ားက အမွားမ်ားရွိရင္ ပိုးစိုးပက္စက္ ေထာက္ျပနိုင္ပါေႀကာင္း၊ ျဖည္႕စြက္နိုင္ပါေႀကာင္း အကူညီေတာင္း ပါတယ္ရွင္ း)

Thursday, December 3, 2009

နွဳတ္ဆက္ခ်ိန္


ေဝးဖို႕ ...
သခင္ သြားေစညႊန္းလို႕
နွုတ္ဆက္ႀကပါစို႕ကြယ္။

ေစ႕ထားတဲ႕
နွုတ္ခမ္းအစံုမွာ..
မေျပာျဖစ္တဲ႕
စကားေတြ ရွိေနပါလိမ္႕မယ္..။

ေအးစက္ဆဲ
နွလံုးသားနွင္႕
သိမ္းထားေစေတာ႕..
ေဆာင္းညနဲ႕အတူ
ေအးခဲေနမေပါ႕..။

မဆံုျဖစ္တဲ႕
မ်က္ဝန္းအစံုမွာ
သိမ္းထားတဲ႕
အႀကင္နာရိပ္ေတြ ရွိေနပါလိမ္႕မယ္..။

တန္ဖိုးမဲ႕ အမွိဳက္လို
လမ္းမထက္
ျပိဳပ်က္က်ေစေတာ႕
ေလျပင္းက
ရွင္းလင္းသြားေပမေပါ႕။

အစကတည္းက
ဆံုးျပီးသား ဇာတ္ညြန္းမို႕
ဘာဆိုဘာမွ ပိုင္ဆိုင္ဖို႕ မရွိခဲ႕သူေလ..

တကယ္ဆို..

သတိရျခင္းေတြေလာက္ေတာ႕
ပိုင္ဆိုင္ခြင္႕ရခ်င္ေသးတယ္..။

အလြမ္းေျပ ( ၃.၁၂.၀၉)



Tuesday, November 24, 2009

လြမ္းတဲ႕ည



သံစဥ္ေတြ ဆြ႕ံအ.
ႀကယ္ေရာင္ေတြ မွဳန္ဝါး..
ေမွာင္ရိပ္ေတြဆီ..
တျဖည္း...ျဖည္း..
ေျခာက္ကပ္..နာက်င္စြာ..
ရင္ခုန္ျခင္း..
အင္းအားမဲ႕စြာ.
ေနွး..ေနွးလာ..
ရင္ခုန္သံ..
တိုး..တိုး..သြား..
ေမွ်ာ္လင္႕ျခင္း..
ေဝး..ကြာ...
ရင္တစ္လံုး..
တိုးတိတ္စြာ..
ကြဲအက္ေႀကမြ...။

အလြမ္းေျပ ( ၂၄.၁၁.၀၉)

Wednesday, November 11, 2009

အိမ္

နွလံုးသားေတြ ေႏြးေထြးရင္ ဒါဟာလည္း အိမ္..တဲ႕.. က်မႀကိဳက္တဲ႕ ဒီရာမိုရ္ရဲ႕ အိမ္ ဆိုတဲ႕ သီခ်င္းေလးထဲက စာသားေလးပါ…

ဒီေန႕ညေန ျမန္မာထမင္းဆိုင္မွာ ထမင္းသြားစားရင္း .. ဆိုင္က အမေတြ .. အစ္ကိုေတြ.. သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အတူတူ.. လြင္မိုး၊ ဦးကင္း၊ ဦးျဖဴ တို႕ ပါတဲ႕ “ သံုးဗံု တစ္ဗံု” ျပဇာတ္ အတူ ႀကည္႕ျဖစ္ႀကတယ္..

အတူတူ ပါးစပ္မပိတ္ေအာင္ ရယ္ႀကရတာ .. အူတက္မတတ္ပါပဲ ..

ရယ္ေနရင္း က်မ စိတ္ထဲမွာ အိမ္ျပန္ေရာက္သြားသလိုပဲ..

အိမ္မွာဆို အျငိမ္႕တို႕ ဒီလို ျပဇာတ္တို႕ဆိုရင္ သားအမိသားအဖေတြ အတူတူ ႀကည္႕ရင္း အတူရယ္ေနႀက. အေမသုတ္ေကၽြးတဲ႕ ပဲေလွာ္သုတ္တို႕ လက္ဖက္သုတ္တို႕ကို ေမာင္ေလးနဲ႕ က်မ လုစားေနႀကပါ…

အခုလည္း အိမ္ျပန္ေရာက္သြားသလိုပဲ ရင္ထဲမွာ ေႏြးေထြးမွဳကို ျပန္ခံစားမိတယ္..

ဒီအတိုင္းေနေတာ႕ .. ကိုယ္႕ အထီးက်န္တာကို .. မသိသလို မခံစားမိသလိုနဲ႕.. တကယ္ေတာ႕ အထီးက်န္မွဳကို မသိစိတ္နဲ႕ ခံစားမိေနပါလားလို႕ က်မ သိလိုက္မိတယ္..

ဘာျဖစ္ျဖစ္ .. ဒီေန႕ ခံစားလိုက္ရတဲ႕ ေႏြးေထြးမွဳဟာ.. က်မအတြက္.. တန္ဖိုးမျဖတ္နိင္စရာေတြထဲက တစ္ခုလိုပါပဲ..

က်မက ခံစားခ်က္ေတြကို စာထဲမွာသာ ထည္႕ေရးတာ .. တကယ္ဆို နွဳတ္နဲ႕ ေျပာထြက္ဖို႕ ဝန္ေလးတတ္တယ္..

ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဒီပို႕စ္ေလးနဲ႕ ..

“ေမႊး” ျမန္မာထမင္းဆိုင္က ဆိုင္မိသားစု၊ ခင္မင္ရတဲ႕ အစ္ကိုေတြ.. အစ္မေတြ..ေမာင္ေလး..ညီမေလး.. ေတြ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္တဲ႕ အေႀကာင္း မွတ္တမ္းတင္ထားခ်င္တာပါ..။

နွလံုးသားေတြ ေႏြးေထြးေစတဲ႕ ..အတြက္.. အိမ္တစ္ခုလိုပါပဲ.. ( အေမ႕အိမ္မွာ အေမခ်က္တဲ႕ ထမင္းကို

အျပင္က ျပန္လာရင္ လက္ေဆးစားရသလို.. ကိုယ္မခ်က္ပဲ ျမန္မာထမင္းဟင္း စားရလို႕တာလဲ ပါမွာေပါ႕ .. း)

အင္း အေမ႕ကို လကုန္မွ လခထဲက ကန္ေတာ႕ရသလို .. ဒီအတိုင္း စားျပီး .. ပိုက္ပိုက္ မေပးရရင္ ပို ေႏြးေထြးမလားပဲ .. း) .. အဟိ.. ေနာက္တာပါေနာ္..း)

ဒီကဗ်ာေလးကေတာ႕ က်မ မနွစ္က ေရးဖူးတဲ႕ .. အိမ္လြမ္းခ်င္းေလးတစ္ခုပါ..

http://alwanpyay.blogspot.com/2008/11/blog-post_17.html

ခင္မင္စြာျဖင္႕...

အလြမ္းေျပ ( ၁၂.၁၁.၀၉)

Tuesday, November 10, 2009

ႀကယ္ေႀကြေကာက္သူ..


တစ္ပြင္႕.. နွစ္ပြင္႕…သံုးပြင္႕…
ေကာင္းကင္ကို ေမာ႕ႀကည္႕ရင္း ႀကယ္ေလးေတြကို ေရတြက္ႀကည္႕ရတာ ကၽြန္မ ဝါသနာ..
ေဆာင္းညခ်မ္းေတြမွာ ႀကည္ရတဲ႕ ႀကယ္ေတြဟာ ခ်စ္စရာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ.. ႀကယ္ကေလးေတြ ပိုျပီး အေရာင္လက္ႀကတယ္.. ညတိုင္းလည္း ႀကည္႕လို႕ရတယ္ေလ..
စိတ္သိပ္ညစ္တဲ႕ အခ်ိန္ေတြဆိုရင္ အိပ္ရာေပၚကေန ႀကယ္ေတြကို ေမ႕ႀကည္႕ေရတြက္ရင္း.. တေျဖးေျဖး စိတ္ညစ္တာေတြ လြင္႕သြားျပီး… အိပ္ေပ်ာ္သြားတတ္တယ္..
အိပ္ေပ်ာ္မွာေပါ႕ေလ.. ကေလးဘဝ စိတ္ညစ္စရာ ဆိုတာ .. စားခ်င္တာမစားရတာ.. သြားခ်င္တာ မသြားရတာ.. အေမ အေဖနဲ႕ စိတ္ေကာက္တာေလာက္ကိုး..
ဒီေနာက္ပိုင္း လူႀကီးဘဝ ေရာက္လာေတာ႕ .. စိတ္ညစ္ရင္ ေကာင္းကင္ကို ေမာ႕ႀကည္႕ဖို႕ေတာင္ ေမ႕ေလွ်ာ႕ေနတတ္ျပန္ေရာ..
ဒါေပမယ္႕ ကၽြန္မရဲ႕ ႀကယ္ေလးေတြကို ေတြ႕ရင္ ေပ်ာ္လာတတ္တဲ႕ စိတ္ကေတာ႕ မေျပာင္းလဲ ေသးတာ အမွန္ပဲ..
ေဟာ… ႀကယ္ေလးတစ္ပြင္႕ ေႀကြသြားျပီ… နွေျမာလိုက္တာ.. ႀကယ္ေႀကြရင္ ဆုေတာင္းျပည္႕တယ္ ဆိုတာကို က်မ ႀကယ္ေႀကြျမင္တိုင္း ေမ႕ေလွ်ာ႕ သြားတတ္တယ္..။ ဆုေတာင္းရမယ္႕အစား နွေျမာစိတ္နဲ႕ ေငးေနတတ္တာမ်ားတာကိုး..
ႀကယ္ေလးေတြကို ခ်စ္တယ္.. ေနာက္.. ခ်စ္တဲ႕ သူကို ေတြ႕ရင္ .. ရင္ခုန္တယ္…
ႀကယ္ေလးေတြကို ေတြ႕ရင္ ျပံဳးလာတတ္သလို.. ခ်စ္တဲ႕သူ အေႀကာင္းေတြး၇င္.. သူ႕အလိုလို ျပံဳးလာတတ္တယ္..။ သူမ်ားေတြလဲ ဒီလိုပဲ ထင္ပါရဲ႕…
ေကာင္းကင္မွာ ႀကယ္ေတြ အမ်ားႀကီး ရွိသလို.. ေလာကမွာ လူတစ္ေယာက္ ခ်စ္မိတဲ႕သူဟာ တစ္ေယာက္မက ရွိနိုင္တာပဲေပါ႕ေနာ္…
ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ျမင္ရတဲ႕ ႀကယ္ေလးတိုင္း အေရာင္ မလက္ႀကပါဘူး.. တခိ်ဳ႕.. တခ်ိဳ႕.. ပဲ အေရာင္လက္ႀကတာပါ..
ကိုယ္႕ မ်က္လံုးထဲမွာ ပိုျပီးေတာက္ပေနတဲ႕ ႀကယ္ေလးေတြကေတာ႕ ကိုယ္နဲ႕ ပိုနီးတယ္လို႕ ခံစားရသလိုပဲ..
ေန႕စဥ္.. ေလွ်ာက္ေနရတဲ႕ ..လမ္းေပၚမွာ ေတြ႕ႀကံဳရတဲ႕.. လူေတြ အမ်ားႀကီးမွာ.. ကိုယ္ ခ်စ္တဲ႕သူ .. ကိုယ္႕ခ်စ္သူရမယ္႕သူကို ေတြ႕ရင္.. အမ်ားနဲ႕ မတူတဲ႕ .. ခံစားခ်က္တစ္ခုခု .. ရင္ထဲမွာ ျဖစ္လာတတ္တာ..
ဒါကို မသိစိတ္လို႕ပဲ ေခၚမလား…
ဒါေပမယ္႕ေလ..
တကယ္ေတာ႕ အေရာင္ေတာက္ေနတဲ႕ ႀကယ္ေတြဟာ နီးနီးေလး လို႕ ထင္ရေပမယ္႕.. လက္လွမ္းမွီနိုင္တဲ႕ ႀကယ္ ဆိုတာ မရွိမွ မရွိတာ..
ဒီလိုပဲ .. ေျမျပင္ေပၚမွာ ဆံုလာတဲ႕ မ်က္ဝန္းတစ္စံုဟာ ရင္ထဲေရာက္လာေပမယ္႕ .. အနားေရာက္လာဖို႕ဆိုတာ.. ႀကယ္ေတြ ေဝးေနသလိုပါပဲ…
ႀကယ္ေလးေတြ ေႀကြသြားခဲ႕ရင္ အပိုင္းအစေတြအျဖစ္ ကမၻာေျမရဲ႕ တစ္ေနရာကို က်လာ သလား… တကယ္လို႕ က်လာခဲ႕တယ္ ဆိုရင္ေရာ.. သူ႕ကို ခ်စ္ျမတ္နိုးစြာ ေငးႀကည္႕ဖူးတဲ႕ သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အနီးဆံုး ေနရာကို ေရာက္လာဖို႕ မေသခ်ာသလိုပဲ.. ဆံုလာတဲ႕ မ်က္ဝန္းပိုင္ရွင္ နွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ခ်င္း တူခဲ႕ရင္ေတာင္.. ဆံုးဆည္းေပါင္းစပ္နိုင္ဖို႕ဆိုတာက...

အေဝးႀကီးပဲမို႕…

ကိုယ္ ခ်စ္တဲ႕သူနဲ႕ ဆံုဆည္းခြင္႕ဆိုတာက ႀကယ္ေႀကြေစာင္႕ျပီး.. ေကာက္ရသလိုပါပဲ…


အလြမ္းေျပ ( ၁၁.၁၁.၀၉)

( မ်ိဳးေက်ာ႕ျမိဳင္ရဲ႔ အေဝးႀကီး သီခ်င္းအား ခံစား ေရးဖြဲ႕ပါသည္)။

Wednesday, November 4, 2009

သခင္သိေစ..


သခင္..
သင္႕နွဳတ္ခမ္းဖ်ားမွာ
အျပံဳးမ်ား ဖန္တီးခြင္႕
ထာဝရ ရခ်င္တယ္။

ဒီဇင္ဘာရဲ႕
ေဆာင္းနွင္းျဖဴ
ခပ္ပါးပါးေလးလို
သခင္႕ရင္ကို
သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕ေလး
ေအးျမေပးခ်င္ပါတယ္။

သခင္႕အပါးမွာ
လိုရာျဖည္႕ဆည္းေပးဖို႕
ကိုယ္ေစာင္႕ နတ္သမီးတစ္ပါး
(တို႕) ျဖစ္ခြင္႕ရခ်င္တယ္။

သခင္႕အတြက္
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတ ြ
ယူလာေပးဖို႕
ေတးသြားေလးလို
ခပ္ျမျမေလး
လွပေနခ်င္တယ္။

လြတ္လပ္ျခင္းေတြ
ျမတ္နိဳးတဲ႕
သခင္အတြက္
အတူလြင္႕ေမ်ာရာ
ညေနခင္းရဲ႕
ေလျပည္ေလးအျဖစ္
သခင္႕အပါး ခစားခ်င္တယ္။

လြမ္းလွေပါ႕..
ႀကင္နာပါေတာ႕..
ခ်စ္တဲ႕ သခင္ရယ္..။

အလြမ္းေျပ
(၅.၁၁.၀၉)

ကမၻာပ်က္ခဲ႕ရင္..



ကိုဟန္သစ္က Tag လာေတာ႕ တစ္ေက်ာင္းထဲသားခ်င္း မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ေတြ႕တိုင္း အေႀကြးေတာင္းခံေန ရမွာ စိုးတာနဲ႕ ျမန္ျမန္ပဲဆပ္လိုက္ ပါတယ္ ေနာ္.. း) .. ကဲ ေျဖျပီေနာ္..

၁)ဘယ္သူေတြနဲ႔ရွိေနခ်င္လဲ။

ဘယ္သူေတြနဲ႕ အတူရွိရွိပါ ။ ရွိသင္႕တဲ႕ လူေတြနဲ႕ ရွိေနမွာေပါ႕ေလ။ ေလာကႀကီးမွာ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ႕ အတိုင္းျဖစ္မွေတာ႕ ကမၻာပ်က္တဲ႕ေန႕က ရွိပါဦမလား။ ခ်စ္တဲ႕သူေတြအတြက္ ရွင္သန္ခ်ိန္မွာ တတ္စြမ္းသေလာက္ခ်စ္ျပခဲ႕ျပီးျပီပဲ။ေသကာနီးမွေတာ႕ခ်စ္ျပမေနေတာ႕ဘူးေနာ္။


(၂)ဘာေတြခံစားေနရမလဲ။

အဲဒီ အခ်ိန္မွေတာ႕ ဘုရားတရားသာ အာရံုျပဳေနျဖစ္ေအာင္ က်ိဳးစားေတာ႕မယ္။ တစ္ဘဝလံုး ခံစားခဲ႕ျပီးျပီပဲ.. ေတာ္ျပီေပါ႕။

(၃)ဘာေတြျပင္ဆင္ထားမလဲ။

လူတစ္ေယာက္ ေမြးလာကတည္းက ေသရမွာ သိေနတာပဲေနာ္။ ျပင္ဆင္မယ္ဆို သိတတ္စကတည္းက ျပင္ဆင္ေနရမွာပဲ.. ခုမွ ျပင္မွာလား.. “ ဘာအေႀကြးမွ မတင္ေအာင္ အသက္ရွင္ဖို႕ က်ိဳးစားေနပါတယ္၊ အဲဒါ ေသဖို႕ ျပင္ဆင္တာပါပဲ”။

(၄)ဝမ္းနည္းမိမွာက..
ဝမ္းမနည္းပါဘူးရွင္… ေသခ်ာတယ္။ ( ကိုသီဟန္ေရ.. ဒါေတာ႕တူသြားျပီ ထင္တယ္)

(၅)ေၾကာက္လန္႔မိမွာက..
အားလုံးအတူတူ ေသပါမယ္ဆိုမွေတာ့ .. ေသဖို႕ ေႀကာက္ရမွာလား.. ဟင္႕အင္း.. ။

(၆)ေဆာင္ထားခ်င္တာ..
သတိ .. အသိစိတ္ေလးပါ။ သူက အထိန္းရခက္ဆံုး မဟုတ္လား။

(၇)ဘာေတြေရးမိမလဲ..
ကမၻာပ်က္ပါတယ္ဆို ..ေရးစရာ မလိုေတာ႕ဘူးေလ..။

(၈)ေတြးမိေတြးရာအေတြး..

( မေတာ္တဆ) ရွင္က်န္ေနမွာကိုေတာ႕ ေႀကာက္သလိုလိုပဲ.. း)


(၉)ဂုဏ္ယူခ်င္တာက..
(က်မ အတြက္ က်မ ဂုဏ္ယူရမွာလား) ဂုဏ္ယူရေလာက္တာ မရွိေသးဘူးလို႕ ထင္တာပဲရွင္႕။

(၁၀)ရွာႀကံေျဖသိမ့္မိတာက..
ငါ ေသဖို႕ အသင္႕ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္ေလ။

(၁၁)က်ဴးရင့္ခ်င္တဲ့ဥဒါန္း..
အဲခ်ိန္မွာ ဥဒါန္းက်ဴးေနရဦးမွာလား.. မလို အပ္ဘူးထင္တယ္။

သူငယ္ခ်င္း ကိုကိုဖရီး ကို လက္ဆင္႕ ကမ္းခ်င္ေပမယ္႕ .. သူက အလုပ္ေတြရွဳပ္ အရွုပ္ေတြလုပ္ ေနေတာ႕ .. အားရင္ ေရး ေပးပါ လို႕ ပဲ ... ေျပာလိုက္မယ္ေနာ္.. း)

Tuesday, November 3, 2009

Heinrich Boell Foundation call for M.A. Scholarship Program

Heinrich Boell Foundation, Southeast Asia Regional Office, holds an annual scholarship competition for a small number of students from Myanmar/Burma to study at two Thai premier Universities offering three international Programs specifically designed for younger generation candidates from Myanmar/Burma.

Application forms and entrance qualifications for the international Programs of the respective Universities are available at web links provided below and at HBF Website


http://www.boell-southeastasia.org/web/141.html

The Master of Arts in International Development Studies (MAIDS) Program at Chulalongkorn University's Faculty of Political Science;

http://www.ids.polsci.chula.ac.th/

The Master of Arts in Sustainable Development of the Regional Center for Social Science and Sustainable Development (RCSD) at Chiang Mai University, Faculty of Social Sciences;

http://rcsd.soc.cmu.ac.th/

The International Master of Economics Program of the Faculty of Economics (MEcon) at Chiang Mai University;

http://fuangfah.econ.cmu.ac.th/programs.asp#2



The selection process is highly competitive. Students for the Scholarship Program are selected by both the Foundation and the respective Universities in an open competition.



The Program Coordinator will conduct interviews with interested candidates for the Scholarship Program on December 6th and 7th in Yangon. For further information pls. contact olga@hbfasia.org



PLEASE NOTE:Ms. Olga will leave her position by 31st of December 2009; her emails will be then forwarded to Mr. Rainer Einzenberger (Assistant to the Director). Pls. email any further inquiries after Dec. 2009 to Rainer at rainer@hbfasia.org.

Monday, October 26, 2009

ဘဝ ကို ရွာေဖြ ျခင္း

အား.. အာေခါင္ေတြ ေျခာက္လိုက္တာ.. ေခါင္းႀကီး ေလးေလး ႀကီး ျဖစ္ေနတယ္.. နားထင္ နွစ္ဖက္က အရမ္းနာတာပဲ.. တစ္ကိုယ္လံုးလဲ ကိုင္ရိုက္ထားသလိုပဲ.. ေရေသာက္ခ်င္လိုက္တာ.. ဟားးး….ငါ ဖ်ားေနျပီလား.. ကိုယ္ေတြလဲ ပူေနျပီ.. အာ.. မနက္ေက်ာင္းသြား မလို႕ပါဆိုမွ..

အိပ္ရာေဘးက ေရဘူး နဲ႕ ေရခြက္ ထည္႕ထားတဲ႕ ဘန္းေလးကို ေျဖးေျဖးစမ္းႀကည္႕တာ .. အား.. မရွိပါလား..
ေအာ္ မအိပ္ခင္ ေရျဖည္႕ျပီး ေနရာမွာ ျပန္ မထားမိပါလား..။ ငါဘယ္မွာ ထားလိုက္ပါလိမ္႕.. ေရသန္႕ ဘူးႀကီး နားမွာေပါ႕..

အား .. သြားယူရမွာ ေဝးလိုက္တာ.. အခုေတာ႕ အခန္းက်ဥ္းေလးက အေဝးႀကီးလိုပဲ …
စိတ္ထဲမွာ အေမေရလို႕ .. တမ္းတမိတယ္.. မ်က္ရည္လဲ ဝဲလာတယ္ .. မျဖစ္ေသးဘူး ..
တစ္ေယာက္တည္းရယ္… ဒီထက္ဖ်ားလို႕ မျဖစ္ဘူး…
ငါ ေဆးေသာက္မွ.. နာရီကို စမ္းႀကည္႕ေတာ႕ မနက္ ၅ နာရီ .. ေဆးေသာက္ဖို႕ ..
က်ိဳးစားျပီး ကုန္းထရတယ္.. အား တစ္ကိုယ္လံုး နာလိုက္တာ …
မီး ခလုတ္ ဆီကို စမ္းသြားျပီး .. ဖြင္႕..ေရ ဘူးဆီ သြားျပီး .. ေရကို အငမ္းမရေသာက္ခ် မိတယ္..
ေဆးဘူးကို ဖြင္႕ ေဆးရွာ.. မုန္႕ ဘူးကို ႀကည္႕ေတာ႕ .. မုန္႕ က ကုန္ေနျပီ..
အိုး.. ေတာ္ပါျပီ.. တျခား ဘာမွ မလုပ္နိုင္ေတာ႕ဘူး..
တစ္ခါ ဘာမွ မပါပဲ ေဆးေသာက္ခ်လိုက္လို႕ အူေပါက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး..
ေဆးေသာက္ျပီး ျပန္ အိပ္မွ .. ခ်မ္းလိုက္တာ.. ေစာင္အထူကလဲ .. ဗီဒို အေပၚဆံုးမွာ..
ေခါင္းမူးလိုက္တာ.. ခုံ နဲ႕ တက္ရမွာ ေႀကာက္တယ္.. ဗီဒိုထဲက ေလာင္းကုတ္ႀကီးကို ဝတ္ျပီး.. အိပ္မယ္ဟာ.. အေႏြးထည္ထပ္ထားတဲ႕ အပံုထဲမွာ ရွာမေတြ႕ ျပန္ဘူး ..
လူက ငိုခ်င္လာ ျပီ.. အနားမွာ အေဖာ္ေလး တစ္ေယာက္ေယာက္ ရွိေနရင္ ေကာင္းမွာပဲ..
ေခါင္းလဲ ပိုမူးလာျပီ… ဒါနဲ႕ ျမင္တဲ႕ အေႏြးထည္ေတြ ဝတ္ျပီး ျပန္အိပ္ခ်လိုက္တယ္..
ေခါင္းထဲက နာတဲ႕ ဟာကို မခံနိုင္လို႔ ျမန္ျမန္ ျပန္ အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ အိပ္ေဆးပါ ေသာက္ထားတာေႀကာင္႕ .. သိပ္မႀကာခင္ ျပန္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ႕တယ္..။

” ေဒါက္.. ေဒါက္..” .. အား… ဘာ သံပါလိမ္႕.. တံခါးေခါက္ေနတာပါလား..။
အား ေသလိုက္ပါေတာ႕ .. စာသင္မယ္႕ .. ထိုင္းသူငယ္ခ်င္းေရာက္လာျပီ။
တံခါး ကို ေျပးဖြင္႕ေတာ႕ သူက ဟ နင္ ေနမေကာင္းဘူးလားတဲ႕ .. သူနဲ႕ က်မ အျပန္အလွန္ ထိုင္းစာနဲ႕ ျမန္မာစာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ သင္ႀကတာေလ..သူက အလုပ္နဲ႕ တျခား ျမိဳ႕ကို ေျပာင္းကာနီး ေနျပီမို႕ .. စာသင္တာ မပ်က္ေစခ်င္တာနဲ႕ .. နည္းနည္းပါ ရပါတယ္.. ငါတို႕ သင္ႀကတာေပါ႕လို႕ ေျပာလိုက္တယ္။ တစ္ကယ္ေတာ႕ လူက တစ္ကိုယ္လံုးနာျပီး ေလးေလးႀကီး ျဖစ္ေနတုန္းဘဲ ..။ ေခါင္းမူးတာ နဲနဲ သက္သာရံုပဲ ရွိေသးတာ.. ။

ဒီလိုနဲ႕ စာသင္ျပီး သူ ျပန္သြားေတာ႕ .. အဝတ္ေတြ ေလွ်ာ္ အိမ္မွာပဲ စာ နဲနဲဖတ္ .. ေဆးေသာက္လိုက္ ထပ္အိပ္လိုက္..နဲ႕အခုညဆယ္နာရီေလာက္မွအဖ်ားလံုးလံုးက်သြားေတာ႕တယ္။လူကေတာ႕ထိုင္းမွိဳင္းေနတုန္းပဲ..။
က်မကခပ္ေပေပမို႕ဖ်ားတာေလာက္ကလမ္းသြားရင္းေပ်ာက္ေနႀကပါ။ဒီတစ္ခါဖ်ားတာေတာ္ေတာ္ခံရခက္တယ္။
ေခါင္းေတြ အရမ္းမူးေနတုန္းက ခုေနမ်ား ငါေသသြားခဲ႕ရင္ လို႕ေတာင္ ေတြးမိတယ္..

က်မ အပါအဝင္ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား.. ရွင္သန္ဖို႕ .. က်ိဳးစားရင္း.. တစ္ခါ တစ္ခါ ေသဖို႕ အေႀကာင္းကို ေမ႕ေနႀကတယ္..။ တကယ္ပါ.. ။

ရက္ေတာ႕ မမွတ္မိေတာ႕ဘူး သတင္းေတြ ဖတ္ရင္း ဆရာ စံဇာဏီဘိုနဲ႕ အင္တာဗ်ဴး ဖတ္လိုက္ရတယ္။ ၁၀၁၂ ကမၻာပ်က္ ကိန္းအေႀကာင္းေတြေျပာသြားတယ္..။ႀကားႀကားေနတာႀကာျပီဒါေပမယ္႕အခုပိုစဥ္းစားလာမိသလိုပဲ..

ငါ ေႀကာက္လားလို႕ ကိုယ္႕ ဘာသာ ျပန္ေမးမိတယ္..။ မေႀကာက္ပါဘူး..။ အားလံုး ေသရမယ္ဆိုရင္ က်မ မေသဘူး ေနခဲ႕ မလားလို႕ ေမးရင္ေတာင္ မေနခ်င္ပါဘူး။

ရွင္ေနရမွာက ပိုေႀကာက္ စရာ ေကာင္းမေနဘူးလားေနာ္..။ အဲ.. ေနမေကာင္းတုန္းက ငါမ်ားေသသြားမလားလို႕ ေတြးမိတုန္းကကေတာ႕.. ဟင္႕အင္း ငါမေသခ်င္ေသးဘူးလို႕ .. စိတ္ထဲက ေျပာမိတယ္။ က်မ မိဘေတြ အတြက္ က်မ စိတ္မခ် ေသးဘူး..။ ေနာက္ မေသခင္ က်မ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ခ်င္တဲ႕ စိတ္ကူးေလးေတြလဲ ရွိေသးတယ္.. လို႕ ေတြးမိတယ္။

က်မအေနနဲ႕ ေတြးႀကည္႕ရင္း ေသရမွာ ထက္ ေနရတာ ပိုခက္သလို ထင္လာရတယ္။ တစ္ခ်ိန္ ေသရမွာကို လက္မခံနိုင္ရင္၊ တမင္ ေမ႕ထားရင္ အဲဒီေနရတဲ႕ ဘဝက ေနဖို႕အျပင္ ေသဖို႕ ပါခက္လိမ္႕မယ္လို႕ ထင္တယ္။
ဘဝကို ရုန္းကန္ေနရတဲ႕ သူထဲမွာ က်မလည္း ပါပါတယ္။ တကယ္ပါ။ ဒါေပမယ္႔ က်မက သူတပါးကိုေတာ႕ က်မဆီက အေပ်ာ္ေတြပဲ မွ်ေပးခ်င္တယ္။ ဒါေႀကာင္႕ တစ္ခါတစ္ခါ စိတ္ အရမ္း ညစ္ေနတဲ႕ အခါေတြမွာ ဘေလာ႕ ေရးတာမ်ိဳးကို သူ႕ အလိုလို ရပ္ထား မိတယ္။ အက်င္႕ တစ္ခုလို ျဖစ္ေနျပီ။

ေနာက္ေတာ႕လည္း ရုန္းကန္မွဳနဲ႕ အသားက်လာျပီး၊ ရုန္းကုန္မွဳ ေတြထဲ ေပ်ာ္စရာေတြကို ကြဲေအာင္ ခြဲထုတ္တတ္လာပါတယ္။ စိတ္ညစ္စရာ ၊ ေျဖရွင္းစရာ ၊ က်ိဳးစားစရာေတြ ရွိရင္ အပီ အျပင္ က်ိဳးစားလိုက္ ျပီးရင္ ၅ မိနစ္ ေအးေအးေဆးေဆး ေနလို႕ ရမလား အဲဒီ ၅ မိနစ္ကို ေပ်ာ္ေအာင္ ေနလိုက္တာမ်ိဳးလုပ္တတ္လာပါတယ္။

အဲဒီလို ေနတာဟာ ကိုယ္႕ အတြက္ေရာ ကိုယ္ပတ္ဝန္းက်င္က လူေတြ အတြက္ပါ ေကာင္းတယ္ ဆိုတာ က်မ ေတြ႕ရွိလာပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္လံုး စိတ္ညစ္ ညည္းညဴးေနရင္ မေက်နပ္ခ်က္ေတြ မ်ားေနရင္ ကမၻာေပၚမွာ ေနစရာ ေနရာေတာင္ ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး ရွင္။

ေနာက္တစ္ခုက ဘဝမွာ နားလည္မွဳေတြနဲ႕ ဟန္ခ်က္ညီမွဳေတြ ရွိဖို႕က အေရးအႀကီးဆံုးလို႕ က်မ ယူဆမိတယ္။ ဒါေပမယ္႕ အဲဒါေတြကလဲ တကယ္ ခက္ခဲဆံုး အရာေတြလို႕လဲ ေျပာလို႕ရပါတယ္။

က်မတို႕ ေနထိုင္ေနတဲ႕ ကမၻာႀကီးမွာ အသိုင္းအဝိုင္း၊ အဖြဲ႕ အစည္းေတြနဲ႕ ေနထိုင္ ေနရတာ မဟုတ္ပါလား။ လူျဖစ္လာမွေတာ႕ လူ႕ အသိုင္းအဝိုင္းထဲက ခြဲထြက္ခ်င္လို႕ မွ မရတာ။ အဲဒီေတာ႕ အခ်င္းခ်င္း နားလည္မွဳေတြ ထားနိုင္မွ လူမွဳ ပတ္ဝန္းက်င္ အသိုင္းအဝိုင္းနဲ႕ အဆင္ေျပ ေနေပ်ာ္မွာပါ။ လူက ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ေကာင္းေအာင္ က်ိဳးစားေနလို႕ မျဖစ္ပါဘူး၊ ကိုယ္ အသိုင္းအဝိုင္း တစ္ခုလံုး ဟန္ခ်က္ ညီညီ တိုးတက္ ေကာင္းမြန္လာမွ ကိုယ္႕ ရဲ႕ ေနထိုင္ရတဲ႕ အေျခအေနကလဲ စိတ္ေက်နပ္စရာ ေကာင္းမွာပါ။ ဒါေႀကာင္႕လည္း ဒီေနာက္ပိုင္း လူမွဳေရး လုပ္ငန္းေတြ ေခတ္စားလာႀကတာလို႕ ထင္ပါတယ္။ ဒါမ်ိဳးေတြကို ေလ႕လာထားတဲ႕ သီအိုရီေတြ ရွိေပမယ္႕ က်မ ရိုးရိုးေလး ပဲ ေျပာခ်င္လို႕ ထည္႕ မေျပာေတာ႕ ပါဘူး.. ။ လူေတြဟာ တစ္ဦးခ်င္း ဖြံ႕ျဖိဳးမွဳကို အရင္ လုပ္ႀကရေပမယ္႕ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း တိုးတက္ဖြ႕ံျဖိဳးေနျပီး အသိုင္းကပါမလာ ဘူးဆိုရင္ အလကားသက္သက္ ႀကီးလို ျဖစ္ေနမွာပါ။

ဒါေပမယ္႕ အရာအားလံုးမွာ အျဖစ္အပ်က္ အားလံုးမွာ .. တစ္ခ်ိန္ ေသႀကရဦးမယ္႕ က်မတို႕ ဘဝေတြလိုပဲ Limit ေတြ ရွိေနတာပဲမို႕ နားလည္မွဳနဲ႕ ဟန္ခ်က္ညီမွဳ (Balance) ေတြကို ရွာေဖြရင္း ျဖတ္သန္းေနရတဲ႕ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘဝရွင္သန္မွဳက အနဳပညာ တစ္ရပ္လိုပါပဲ..

ဒါရိုက္တာ ႀကည္ျဖဴရွင္ရဲ႕ ”A Sketch of Wathone” ဆရာ ဝသုန္ ဆံုးတဲ႕ နွစ္ပတ္လည္ေနျပီး ေနာက္တစ္ေန႕မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အတူ ထပ္ႀကည္႕ခြင္႕ ႀကံဳခဲ႕ရပါတယ္။ ဆရာရဲ႕ ဖန္းတီးမွဳ အနဳပညာ၊ ခံယူခ်က္တို႕ အျပင္ ဘဝ ေနနည္း အနဳပညာကိုပါ ပီပီျပင္ျပင္ ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။

ဆရာက ေျပာတယ္ ” “ပိုက္ဆံနည္းတာမ်ားတာ ၿပသာနာ မဟုတ္ဘူးေလ.. လံုေလာက္ေအာင္ေတာ့ ေနႏိုင္တာပဲ… ေနာက္ ၀ါသနာ ပါတဲ့အလုပ္နဲ႔ အသက္ရွင္ ရတယ္ ဆိုတဲ့ကိစၥက လြယ္တာမွတ္လို႔… တခ်ိဳ႔လူေတြ စိတ္မပါဘဲ နဲ႔ ထမင္းစားဖို႔အတြက္နဲ႔ တခ်ိဳ႔ အလုပ္ေတြ လုပ္ေနၾကရတာ…” တဲ႕..။ က်မ တို႕ေရာ .. ဘယ္လို အသက္ရွင္ေနႀကတာပါလဲ။

ေနာက္ ဆရာက ေျပာေသးတယ္ ဇနီးကလည္း နားလည္တယ္၊ သားသမီးေတြကလည္း နားလည္လို႕ သူတို႕ မိသားစုမွာ ေအးခ်မ္းမွဳေတြ ေရာင္ျပန္ဟပ္ႀကတယ္တဲ႕။ ဆရာေျပာသြားတာကေတာ႕ ..မလိမ္ဖို႕ပါတဲ႕ .. သူမ်ားကို လိမ္လို႕ရမယ္ ကိုယ္႕ကိုကိုယ္ေတာ႕ လိမ္မရပါဘူးတဲ႕။ အဲဒီ မလိမ္တဲ႕ စိတ္သန္႕တဲ႕ အက်ိဳးက သူ႕မိသားစုကိုပါ ေရာင္ျပန္ဟတ္ျပီး အျပန္အလွန္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနျဖစ္ႀကပါတယ္တဲ႕..။ ဆရာက ” လိပ္ျပာ လွပါေစ” လို႕ ေျပာသြား ရွာတယ္။

က်မတို႕ေတြ .. ၁၀၁၂ မွ မဟုတ္ပါဘူး..။ အခ်ိန္ မေရြး ေသနိုင္ႀကသလို.. မေသခင္လဲ ရွင္သန္ ေနႀကရဦးမွာပဲ။ ေသခ်င္း၊ ရွင္ခ်င္းက ဘယ္သူမွ ေျပာလို႕ ေဟာလို႕ ရတဲ႕ အရာ မဟုတ္ေတာ႕ ..
ကိုယ္႕အတြက္.. ကိုယ္႕ လူ႕အသိုင္းအဝိုင္း အတြက္..
ဘယ္လို ေန ႀကမလဲ ..
ဘယ္လို ေသ ႀကမလဲ ..
အနည္းဆံုး ေတြးမိဖို႕ေတာ႕ လိုပါလိမ္႕မယ္ ထင္တယ္ ေနာ္…။

ႀကည္႕ခ်င္တဲ႕ သူေတြ အတြက္ ဒါရိုက္တာ ႀကည္ျဖဴရွင္ရဲ႕ ”A Sketch of Wathone” ကို YouTube ကေန (က်မ သူငယ္ခ်င္း ကိုဟိန္းရဲ႕ FB မွာ Share ထားတာ ေတြ႕လို႕ ) အလြယ္တကူ ႀကည္႕လို႕ ရေအာင္ ထည္႕ေပးလိုက္ပါတယ္ ရွင္..








ခင္မင္စြာျဖင္႕..

အလြမ္းေျပ ( ၂၇.၁၀.၀၉)

Friday, October 23, 2009

သို႕/ မွ - အလြမ္းေျပ

တစ္ေန႕က အမလိုသူငယ္ခ်င္းလိုခင္သူ တစ္ေယာက္ ဆိုလာသည္ လူတိုင္းသည္ အနဳပညာ ဖန္တီးသူေတြဟု သူမ ထင္သည္။ ေနထိုင္မွဳ လုပ္ကိုင္မွဳတိုငး္သည္ အနဳပညာ ဖန္တးီမွဳတစ္ခုလိုပင္ ျဖစ္သည္ ဟု ဆိုလာသည္။

က်မ ေနထိုင္မွဳ အနဳပညာအေႀကာင္းကို ေတြးမိပါသည္။ အမွန္ပင္...

“ ကၽြန္မ တို႕ ေနစဥ္ေန႕တိုင္း ကိုယ္႕ဘဝကိုကိုယ္ ပံုေဖာ္ ေရးဆြဲ ေနႀကေသာ သူမ်ားပင္ ျဖစ္သည္”။

ကိုယ္႕ဘဝကို အမွန္တကယ္ ေရးဆြဲေနသူမွာ ကိုယ္တိုင္သာ ျဖစ္သည္။ ကိုယ္႕စိတ္က ကိုယ္႕ အမူအက်င္႕ တို႕ကို ပံုေဖာ္ျပီး တို႕အမူအက်င္႕တို႕က ကိုယ္႕ဘဝပံုရိပ္မ်ားအျဖစ္ပံုေပၚလာျဖင္းပင္။ ပတ္ဝန္းက်င္က ပံုေဖာ္မွဳကို ခံေနရသူဟု မိမိကိုယ္ကို ခံယူသူသည္ ကိုယ္ကိုကိုယ္ေလးစားမွဳမရွိေသာ လူည႕ံတစ္ေယာက္ပင္ျဖစ္သည္။ မိမိ၏ ဥာဏ္နည္းမွဳကို ဖုန္းကြယ္လိုျခင္းသာ ျဖစ္လိမ္႕မည္။

မိမိဘဝ၏ ေကာင္းျခင္း၊ ဆိုးျခင္း အားလံုးသည္ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမွဳသာ ျဖစ္သည္။ ထို႕ေႀကာင္႕ ဘာေႀကာင္႕ ကံဆိုးရသလဲ၊ ဘာေႀကာင္႕ ကံေကာင္းရလဲ ေမးေနစရာမလိုအပ္ပါ။

“ စိတ္ေႀကာင္႕ အလုပ္ ျဖစ္ျပီ၊ အလုပ္ေႀကာင္႕ ကံ ျဖစ္သည္” ဆိုသည္႕ သေဘာတရားကိုသာ နားလည္ဖို႕ လိုပါသည္။

မိမိ အလုပ္တိုင္း၊ အလုပ္တိုင္းသည္ မိမိကံ ျဖစ္လာမည္ကို လူတိုင္း သတိလက္မလြတ္ခဲ႕လွ်င္.. ထိုသူ၏ ဘဝသည္ ေကာင္းမည္သာ ျဖစ္သည္။

တခါတစ္ရံ ငါ ေကာင္းေအာင္ ေနေနတာပဲ။ ဘာလို႕ ကံလိုက္ဆိုးေနရတာလဲ ဆိုေသာ ေမးခြန္း ေပၚလာတတ္သည္။ ေတာ္ျပီ ေကာင္းေနလဲ အလကားပါပဲဟု ျဖစ္တတ္သည္။ အမွန္ေတြ႕ အေႀကြးေဟာင္းမ်ား ျဖစ္ပါလိမ္႕မည္။ ကိုယ္႕ အလုပ္ေဟာင္း ျဖစ္ပါလိမ္႕မည္။

ထို႕ေႀကာင္႕ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ေႀကြးသစ္ထပ္မည္႕ လမ္းဘက္သို႕ ျပန္မလွည္႕ လိုက္ပါနဲ႕လို႕ သတိေပးခ်င္ပါသည္။

ထို႕ေႀကာင္႕..

“ စိတ္ထားေကာင္းလွ်င္ ကံေကာင္းပါသည္”

“ေစတနာမွန္လွ်င္ ကံျဖစ္ပါသည္”

အဓိက အခ်က္မွာ..

စိတ္ထားမွန္ဖို႕ ၊ ေစတနာမွန္ ဖို႕ ေတာ႕ “ အထူး” လိုအပ္ပါသည္။

ထို႕ေႀကာင္႕..

တကယ္ မိမ ိ“ကံ” ကို ေကာင္းေအာင္ ျပဳျပင္ဖို႕ မိမိ “စိတ္ ကို မလိမ္ညာတမ္း အမွန္တိုင္းသိဖို႕ အရင္လိုအပ္ပါသည္။”

စိတ္ေကာင္းမွ ဘဝေကာင္းနိုင္မွာ ျဖစ္တာေႀကာင္႕ ..

ဘဝစာမ်က္နွာသစ္မ်ားအတြက္....အျခားပိုင္ဆိုင္မွဳမ်ားထက္..

မိမိ “စိတ္” ကို အရင္ပိုင္ဖို႕ ႀကိဳးစားေစခ်င္ပါသည္။

မိမိ “ စိတ္” ကို မိမိပိုင္ျပီးဆိုလွ်င္ အရာအားလံုးကို ပိုင္ဆိုင္သလိုပင္..

ထို႕ေႀကာင္႕..

ကံေကာင္းဖို႕ မိမိလုပ္သည္႕ အလုပ္တိုင္း ေစတနာမွန္နွင္ လုပ္တတ္ဖို႕ လို႕အပ္တာမို႕ ..

“ စိတ္ထားမွန္” ဖို႕ ႀကိဳးစားဖို႕ လိုပါသည္။

Thursday, October 22, 2009

ေကာင္ေလးနဲ႕ ေကာင္မေလး



ေကာင္ေလးနဲ႕ ေကာင္မေလး

လက္သူႀကြယ္မွ လက္စြပ္ကေလးကို ငံုႀကည္႕ျပီး ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္တည္း ျပံဳးမိသည္။ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ အခုဆိုရင္ ဘာေတြမ်ားလုပ္ေနမလဲ….

တကယ္ေတာ႕ နီးတက်က္က်က္ ေဝးတစ္သက္သက္ ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးပါလားဟု ေတြးမိေသာ္လည္း ေကာင္ေလးကို သတိရျခင္းမ်ားသည္ ပူေလာင္မွဳကင္းလွသည္။

နားလည္မွဳ၊ စိတ္ခ်ယံုႀကည္မွဳ ေတြသည္ သူတို႕နွစ္ဦးႀကားမွာ ပ်ိဳးေထာင္စရာမလိုေသာ သဘာဝအတိုင္း ေပါက္သည္႕ ပန္းပင္ေတြလိုပင္ ဘယ္အခ်ိန္က အျမစ္တြယ္ေနမွန္း မသိလိုက္.. ေသခ်ာတာက ဒါသူအလိုလို ျဖစ္ထြန္းခဲ႕သည္ ဆိုတာပါပဲ။

ငယ္ငယ္ကေပါ႕…

ေကာင္ေလးက စာငံု႕ေရးေနေသာ ေကာင္မေလး၏ က်စ္ဆံျမီး ကို မနာေအာင္ ေနာက္က ဆြဲလိုက္ျပီး

“ ကဲ ထ မုန္႕ဟင္းခါးသြားေသာက္ႀကမယ္..”

“ငါ စာမျပီးေသးဘူးဟ.. မနက္ျဖန္ ထပ္ရမွာ”

“က်ဴရွင္မွာလာျပီး ေက်ာင္းစာ လာလုပ္ေနတယ္.. အိမ္မွာ ျပန္လုပ္ဟာ.. ထမလားမထဘူးလား ..မထလို႕ကေတာ႕ ေနာ္.. နင္အစား ငါဟိုမဲမဲႀကီးကို နင္ေပးခိုင္းတယ္ဆိုျပီး အေျဖသြားေပးလိုက္မွာ.. ဘာမွတ္လဲ ”

“ နင္ေနာ္ မမိုက္ရိုင္းနဲ႕ ..ငါေႀကာက္ပါတယ္ ဆိုတာ .. နင္က..ငါ႕ကို မေစာင္႕ေရွာက္ခ်င္ေနဟာ.. သြားေတာ႕..”

“ကဲ .. နင္ သြားမလားမသြားဘူးလား ဆရာ လာေတာ႕မယ္.. သြားမယ္”

စိတ္မရွည္ သလိုထြက္သြားေသာ ေကာင္းေလးေနာက္ ေကာင္မေလးက ေျပးလိုက္လာခဲ႕သည္..

အေပါက္ဝေရာက္ေတာ႕ ေကာင္ေလးက

“ဘယ္မွလဲ ထီး ”

ေကာင္မေလးက စပ္ျဖီးျဖီး လုပ္ျပေတာ႕..

“ ရုပ္ကဆိုးရတဲ႕အထဲ အသားမဲရင္ က်က္သေရမရွိတဲ႕ ရုပ္ကို ေန႕တိုင္း ျမင္ေနရမွာစိုးလို႕ ေရာ႕.. ငါ႕ထီးေဆာင္း” ဆိုျပီး အေရွ႕မွ ထြက္သြားသည္..။

ေကာင္ေလးက ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္မွာ ေကာင္မေလးကို သို႕ေလာ သို႕ေလာ အေျပာမခံရေစခ်င္လို႕.. ေကာင္မေလး ထီးေအာက္ ဝင္မေဆာင္းခဲ႔မွန္း ေကာင္မေလး အဲဒီ အခ်ိန္ကေတာ႕ မေတြးမိခဲ႕..

“ မုန္႕ဟင္းခါး ေသာက္ခ်င္ပါတယ္ ဆိုမွ ေရလည္ ရွာရည္ေနတယ္”

“စားတာပါဟာ ..ဘာေသာက္တာလဲ..”

ျငင္းေနက် ထံုးစံအတိုင္း ျငင္းျဖစ္ေအာင္ ျငင္းႀကေတာ႕ ဆိုင္ရွင္ အေဒၚႀကီးက ရယ္ျပီး

ေရာ႕ သားေလးကေသာက္ျပီး သမီးေလးကစား ဆိုျပီး မုန္႕ဟင္းခါး ပန္းကန္ေတြ လာခ်ေပးတိုင္း

ေကာင္မေလးက နင္ ေသာက္မွာ မဟုတ္လား ဒီအေႀကာ္ေတြက စားရမွာလို႕ေျပာရင္း ေကာင္ေလး ပန္းကန္းထဲက အေႀကာ္ေတြ ဘဲဥေတြ အကုန္ သူ႕ပန္းကန္ထဲ ခပ္ထည္႕..

ေကာင္ေလးကလည္း ျပန္လုသည္.. သို႕ေသာ္.. ေကာင္ေလး ျပန္လုတိုင္း သူမ ေကာင္ေလး ပန္းကန္ထဲက ခပ္ယူသမွ်ရဲ႕ တစ္ဝက္ေလာက္သာ ျပန္ပါသြားတတ္တာ ေကာင္မေလးသိပါသည္။

စာေမးပြဲေႀကာက္ေသာ ေကာင္မေလးေျဖေသာ အခန္းေရွ႕တြင္ ေန႕တိုင္း သူ႕စာေမးပြဲခန္းမွ အရင္ထြက္ျပီး ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလး ထြက္အလာကို အျမဲေစာင္႕ျပီး အားေပးတတ္သည္။ သို႕ေသာ္ အမ်ား မ်က္စိေနာက္ေလာက္ေအာင္ေတာ႕ အတူသြား အတူျပန္ မလုပ္ခဲ႕ပါ။ ဒီလိုနွင္႕ သူတို႕နွစ္ဦး၏ စတိတ္ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူဘဝက ျပီးဆံုးခဲ႕သည္။

ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္မ်ား၏ ေန႕လည္ခင္း၊ ညေနခင္းမ်ားတြင္ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးဆီ ေရာက္ေရာက္လာတတ္သည္။ ဟိုကျပန္လာသည္ ဒီက ျပန္လာသည္ အေႀကာင္းျပရင္း ေကာင္မေလးအိမ္တြင္ ထမင္း ဝင္ေတာင္းစားတတ္ေသးသည္။ ေကာင္မေလး ခ်က္ေသာ ဟင္းမ်ားကို စားရင္း “ ဟား..ဆိုးလိုက္တဲ႕ လက္ရာဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ႕တို႕ အိမ္က ခိုင္းတဲ႕ ေကာင္မေလးေတာင္ ဒီထက္ခ်က္တတ္ေသးတယ္” ဟု ေကာင္မေလး ႀကားေအာင္ေျပာေသာအခါ ေကာင္မေလးက အနားတြင္ ရွိတတ္ေသာ အရာမ်ားနွင္႕ ေကာက္ေပါက္သည္။ သူ႕ထံ ပ်ံဝဲလာေသာ အရာမ်ားကို ေရွာင္ရင္း “ဟဲ႕ နင္ထိုးေနတဲ႕ အနူလက္သီးဆုတ္ ျပီးျပီလား.. သူမ်ားသြားမျပနဲ႕ ရွက္စရာေကာင္းတယ္။ ျပီးရင္ ငါ႕ကိုေပး နင္႕ကို သနားလို႕ ငါဝတ္ေပးမယ္။ ငါလို ခပ္ေခ်ာေခ်ာသန္႕သန္႕ ဝတ္မွ နင္႕အသံုးမက်တာ လူမသိေတာ႕မွာ။ သနားလို႕ အခြင္႕ေရး ေပးတာေနာ္” ဟု ေအာ္ရင္း ထြက္ေျပးတတ္ေသးသည္။

ေကာင္ေလး ျပန္သြားတိုင္း တိတ္တိတ္ေလးထားသြားတတ္ေသာ သူမ ဖတ္ဖို႕ စာအုပ္၊ အခ်ည္ထုတ္ေတြကို သူမ စာဖတ္တတ္ေသာ စားပြဲေလးေပၚတြင္ ေတြ႕ရဦးမည္ကိုေတာ႕ ေကာင္မေလးက သြားမႀကည္႕ဘဲ သိပါသည္။

ေအာင္စာရင္း ထြက္ေသာေန႕တြင္ ေကာင္မေလး အိမ္တြင္းေအာင္းေနပါေတာ႕သည္..။ ဘယ္သူငယ္ခ်င္း ဖုန္းဆက္ ဖုန္းဆက္ အျပင္သြားသည္ဟုေျပာေသာ္လည္း ေကာင္ေလးကေတာ႕ ေကာင္မေလး အိမ္သို႕ ဆက္ဆက္ ေရာက္ခဲ႕သည္။

ငူငူေလး ထိုင္ေနေသာ ေကာင္မေလးကို “နင္က ဒီ ဂုဏ္ထူးေတြကို ဂုဏ္လို႕ ထင္ေနတာလား။ နင္အသက္ႀကီးမွ အဲဒါ ဂုဏ္မဟုတ္မွန္းသိမယ္။ လုပ္မေနနဲ႕ ဒါဝမ္းနည္းစရာ မဟုတ္ဘူး ဟ၊ ေနာက္ျပီး နင္ကရွာေကၽြးရမွာ မဟုတ္ဘူး၊ ငါတို႕ ေယာက်ၤားေလးေတြက ရွာေကၽြးရမယ္႕သူေတြ” လို႕ လူႀကီးေယာင္ေယာင္ ေျပာခဲ႕သည္။

ေကာင္မေလးက “သူက အမ်ားႀကီးရေတာ႕ သူမ်ားကို လာေျပာမွေပါ႕၊ အီး … ငါ႕ကို လာမေခၚနဲ႕..” ဟု ဆိုကာ.. အိမ္ခန္းထဲ ေျပးဝင္သြားခဲ႕သည္။ ေနာက္ တစ္ရက္ေက်ာ္ အႀကာတြင္ အိမ္က လူႀကီးမပါပဲ ရန္ကုန္ျပင္ပ ဘယ္မွ မေရာက္ဘူးေသာ ေကာင္မေလးရဲ႕ ဆႏၵတစ္ခုျဖစ္တဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေလွ်ာက္လည္ခ်င္ေသာဆုေတာင္းကို ေကာင္းေလးက စီစဥ္ေပးခဲ႕သည္။ ေကာင္မေလး အိမ္က သေဘာတူ ေအာင္လည္း ဗ်ဴဟာေတြသံုးျပီး စီစဥ္ေပးခဲ႕တာကိုေတာ႕ ေကာင္မေလး အျမဲ သတိရခဲ႕သည္။ ထိုေန႕က သိပ္ကို ေပ်ာ္ေနခဲ႕တာကိုး….။

ဒီလိုနဲ႕ .. တစ္ေန႕ ေကာင္ေလးက ေျပာလာသည္..

“ နင္႕ကို ငါ ထိခိုက္ေအာင္၊ ဝမ္းနည္းေအာင္ ဘယ္ေတာ႕မွ မလုပ္ဘူး၊ လုပ္ခဲ႕မိရင္ေတာင္ မျဖစ္မေန လုပ္ရမွာမို႕ အသက္သာဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္တာလို႕ မွတ္ထားေနာ္” တဲ႕..

ေကာင္မေလးက နားမလည္ သလို ႀကည္႕ေနေသာ္လည္း ေကာင္ေလးက ဘာမွ ဆက္ရွင္း မျပခဲ႕ပါ။

ေနာက္ပိုင္း ေကာင္ေလးနွင္႕ ေကာင္မေလး အနည္းငယ္ အေနေဝးသြားႀကေသာ္လည္း အဆက္သြယ္ေတာ႕ ျပတ္မသြားခဲ႕တာအမွန္..

ေကာင္ေလး ဘယ္မွာပဲ ရွိေနရွိေန.. ေကာင္မေလး စိတ္ထဲမွာ နီးနီးေလးလိုသာ ခံစားရတာကို ေကာင္မေလးသိပါသည္။

သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင္႕ဆိုင္ေသာ အလွဴအတန္း၊ လူမွဳေရးကိစမ်ား ရွိရင္ ေကာင္ေလးနွင္႕ ေကာင္းမေလးက အတူသြားရမွ ျပည္႕စံုသလို ထင္တတ္ႀကသည္။ ေကာင္မေလး အလွျပင္လာသည္႕ ေန႕မ်ားတြင္ ေကာင္ေလးက

“ကံဆးိုတာ ဒီေန႕ေတာ႕ မ်က္စိေရာ နားေရာ ဒုကေရာက္ရ ေတာ႕ မွာ ပါလား။ အား ကားကလည္းကြာ ေခြးေခ်းမ်ား တက္နငး္မိလား မသိဘူး နံသကြာ” လို႕ သူဘာသာ ရြတ္သလို ေျပာေလ႕ရွိျပီး ေကာင္မေလး က သူ႕ကို မ်က္လံုးျပဴးႀကည္႕လွ်င္..

“လန္႕ လိုက္တာ ဟာ ။ နင္ကလဲ မိန္းမ မဟုတ္သလိုဘဲ။ မ်က္ေစာင္းမထိုးတတ္ဘူးလား။ ငါသင္ေပးမယ္ ဒီလိုထိုး” ဟု မ်က္ေစာင္ထိုး သင္တတ္ေသးသည္။

ေနာက္ပိုင္း ကာလ မ်ားတြက္ေတာ႕ နွူတ္မွ ဒုကဟု ေရရြတ္တတ္ေသာ္လည္း ခိုးႀကည္႕တတ္သည္႕ ေကာင္ေလးမ်က္ဝန္းမ်ား၊ သင္းသင္းေလး မွ်သာေသာ ေကာင္မေလး ဆြတ္တတ္သည္႕ ေရေမြးရန႕ံကိုပင္ သတိထားမိတတ္သည္႕ ေကာင္ေလးကို ေကာင္မေလး သတိျပဳမိလာခဲ႕သည္။ မ်က္ေစာင္းထိုးခံရတိုင္း ပိုျပံဳးသြားတတ္ေသာ ေကာင္းေလးရဲ႕ အျပံဳးေတြအတြက္ ေကာင္မေလး မ်က္ေစာင္းထိုးတတ္လာခဲ႕ေသာ္လည္း ရယ္စရာေကာင္းသည္က ေကာင္မေလးက မ်က္ေစာင္းသည္ ေကာင္ေလးကိုသာ ထိုးရမည္႕ အရာလို ထင္မွတ္ေနတတ္သည္ပင္..ေကာင္ေလးနွင္႕ မေတြ႕ရသည္႕ အခ်ိန္မ်ားတြင္ မ်က္ေစာင္းဆိုသည္႕ အရာကို ေမ႕ေလွ်ာ႕ေနသည္အထိပင္။

ေကာင္ေလးသည္ တျခားေသာ အရြယ္ေရာက္ေယာက်ၤားသားမ်ားကဲ႕သို႕ ရင္းနွီးေသာ မိန္းကေလးမ်ား (အီစီကလီ) ရွိသည္ကို ေကာင္မေလးကို အျမဲေျပာျပေလ႕ရွိသည္။ ေကာင္ေလး၏ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္နွင္႕ နွမခ်င္းစာနာစိတ္ကို ေကာင္မေလးက သိသလို သူတစ္ပါး နစ္နာေအာင္ ေကာင္ေလး ဘယ္ေတာ႕မွ မလုပ္ဘူးဆိုတာ သိပါသည္။ ငါသူတစ္ပါး သားသမီးကို မယူနိုင္ဘဲ ရည္းစားစကား မေျပာဘူး။ ေျခပါလက္ပါ မလုပ္ဘူး။ သူတို႕လည္း ေယာက်ၤားေလးေတြ အေႀကာင္းေလ႕လာခ်င္လို႕ ရင္ရင္းနွီးနွီးလာေရာတယ္။ ငါလည္း အဲလိုပဲဟ။ ဒါေပမယ္႕ နင္ စိတ္ခ် ငါ ရည္စား ျဖစ္တဲ႕ အထိ မရည္ရြယ္ပါဘူးဟု..ေျပာေလ႕ရွိေသာ ေကာင္ေလးကို ေကာင္မေလးက အျမဲ ျပံဳးျပီး ႀကည္႕ေနတတ္သည္။ ေကာင္ေလးသည္ ေကာင္မေလးကို မလိမ္ညာတတ္သူ ျဖစ္သည္ကို ေကာင္မေလးက သိပါသည္။

သည္လိုနွင္႕ ေကာင္ေလးနွင္႕ ေကာင္မေလး ေရေျမျခား ေဝးရမည္႕ ေန႕တစ္ေန႕ ေကာင္ေလး က ေကာင္မေလးဆီ ေရာက္လာခဲ႕သည္။ နွစ္ေယာက္သား အတူ မတိုင္ပင္ဘဲ အတူေျခဦးတည္႕ရာ သြားကာ ေတြ႕ရာ မုန္႕ေတြ ဝင္စားႀကရင္း ေနဝင္ခ်ိန္ကို ေရာက္လာခဲ႕ အထိ..

ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးမ်က္နွာကို ခိုးႀကည္႕သည္႕ အႀကိမ္ေရသည္ အခ်ိန္နွင္႕ အမွ် ပိုစိပ္လာတာ ေကာင္မေလးရိပ္မိသည္.. သို႕ေသာ္ ..ေကာင္ေလး မ်က္နွာကို ေသခ်ာျပန္ႀကည္႕နိုင္ဖို႕ စြမ္းအားေတြ ကုန္ဆံုးေနသလို ေကာင္မေလး ရင္ထဲမွာလည္း ႏြမ္းလ် ေနသည္။

ဒီလိုနွင္႕ ေကာင္မေလး အိမ္ဘက္သို႕ ေျခဦးျပန္လွည္႕ ႀကခ်ိန္တြင္ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးလက္ကို မထင္မွတ္ဘဲ ေကာက္ကိုင္လိုက္ျပီး အလန္႕တႀကား ျပန္ႀကည္႕ေသာ မ်က္လံုးဝိုင္းမ်ားကို အခ်ိန္ႀကာႀကာ ေငးႀကည္႕ေနသည္။

ေကာင္မေလးနွင္႕ ေကာင္ေလး တစ္ဦးကို တစ္ဦး ဆြ႕ံအစြာ ဘယ္ေလာက္ အခ်ိန္ႀကာႀကာ ေငးႀကည္႕ေနမိမွန္း ေကာင္မေလး မေျပာတတ္ပါ။

ေကာင္မေလး အသက္ျပန္ဝင္လာသလို ေႀကာင္ေငးေနရာမွ သတိျပန္ဝင္လာခ်ိန္တြင္ သူမ လက္သူႀကြယ္တြင္ ေကာင္ေလးစြပ္ေပးေသာ လက္စြပ္ေလး တစ္ကြင္း ရွိေနျပီ။

ေကာင္ေလးက ႀကည္႕စမ္း ရုပ္ဆိုးလိုက္တဲ႕ ဒီလက္စြပ္ယူသြား ႀကားလား။ ဒါမွ သူမ်ားေတြက နင္႕လက္ ရုပ္ဆိုးတာ မသိေအာင္။ နင္အရမ္း ခၽြတ္ထားခ်င္စိတ္ရွိတဲ႕ ေန႕မွာ ခၽြတ္ထားပါ ငါ စိတ္မဆိုးပါဘူး။ ကဲ သြားေတာ႕ေနာ္ မိုးခ်ဳပ္ေနျပီ ။ နင္အိမ္က ခရီး သြားကာနီးမို႕ စိတ္ပူေနဦးမယ္။ ဟိုမွာလည္း ကုိယ္႕ကိုကိုယ္ ဂရုစိုက္။ ေကာင္းေကာင္းသြား ႀကားလားဟု ဆိုျပီး လွည္႕ထြက္သြားခဲ႕သည္။

ဘာျဖစ္ျဖစ္ တစ္ေယာက္ရင္ထဲ တစ္ေယာက္ နားလည္ခံစားနိုင္ႀကပါသည္။

ေကာင္ေလးငယ္ငယ္က ေျပာသလို .. “ နင္႕ကို ငါ ထိခိုက္ေအာင္၊ ဝမ္းနည္းေအာင္ ဘယ္ေတာ႕မွ မလုပ္ဘူး၊ လုပ္ခဲ႕မိရင္ေတာင္ မျဖစ္မေန လုပ္ရမွာမို႕ အသက္သာဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္တာလို႕ မွတ္ထားေနာ္” ဆိုသည္႕အတိုင္း ေကာင္ေလးဟာ.. သူမ နစ္နာ နာက်င္ေအာင္ ဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္ခဲ႕တာ အမွန္ပဲမို႕ ..

ဒီလက္စြပ္ေလးသာ.. ေကာင္ေလးရင္ထဲက စကားေတြ အသက္ တစ္ေန႕ ဝင္လာခဲ႕ရင္ ..

ေကာင္ေလးက.. နင္တစ္ေယာက္တည္း ေနရမွာ သနားလို႕ဟု

စကားနိုင္ လုဦးမွာပဲလို႕ ေကာင္မေလးေတြးရင္း ျပံဳးမိသည္။

ထိုသို႕ မဟုတ္ဘဲ..

တစ္ခ်ိန္ ဒီလက္စြပ္ကေလး အသက္ဝင္မလာ ခဲ႕ရင္ေတာင္..

ေကာင္ေလး ရင္ထဲက စကားေတြ .. အသက္ဝင္မလာခဲ႕ရင္ေတာင္..

ေကာင္မေလး.. နားလည္ နိုင္လိမ္႕ဦးမည္… ။

သူတို႕နွစ္ဦးႀကားမွာ ပ်ိဳးေထာင္စရာမလိုေသာ သဘာဝအတိုင္း ျဖစ္ေပၚေနသည္႕ နားလည္မွဳ၊ စိတ္ခ်ယံုႀကည္မွဳ ေတြနွင္႕ ေအးျမသည္႕ ေကာင္ေလး ေမတၱာကို ေကာင္မေလး ယံုႀကည္ တန္ဖိုးထားသည္..

ေကာင္ေလးကို သတိရ ရျခင္းသည္ ပူေလာင္မွဳ ကင္းသလို.. ေကာင္ေလး ဘယ္ေနရာရွိရွိ သူ႕အေႀကာင္းေတြးလွ်င္ လံုျခံဳမွဳကို ခံစားရသည္။

ေကာင္ေလးသည္ ေကာင္မေလး မ်က္ရည္မ်ားကို သန္႕စင္စြာ သုတ္ေပးေလ႕ ရွိေသာ ေပးဆပ္သူတစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ေသာေႀကာင္႕ပင္..

ေကာင္ေလး၏ ရယူျခင္းကင္းေသာ မြန္ျမတ္ေသာစိတ္၊ ထိန္းခ်ဳပ္နိုင္စြမ္းအားကို ေကာင္မေလး ေလးစားျမတ္နိဳးပါသည္။

သူမ လက္သူႀကြယ္ရွိ လက္စြပ္ေလးကို ထပ္မံ ပြတ္ႀကည္႕ရင္း .. တစ္ေယာက္တည္း ရွင္သန္ေနရတဲ႕ ေန႕ေတြမွာ လံုျခံဳမွဳနဲ႕ အားအင္ေတြ ေပးလို႕ ေက်းဇူးပါကြယ္လို႕.. တိုးတိုးေလး ေျပာရင္း.. ျပံဳးေနသည္႕ ေကာင္မေလးကို ခ်မ္းစိမ္႕ေသာ ေလးေအးက လာထိကစားသည္..

ေအာ္ တေဆာငး္သစ္ခဲ႕ျပန္ျပီ…။

အလြမ္းေျပ ( ၂၀. ၁၀. ၂၀၀၉ )

(ဝတၱဳထပ္ေရးပါဦးလို႕ အားေပးေျပာႀကသူေတြေႀကာင္႕ တစ္ေန႕ နည္းနည္းေရးထားတာေလးကို အခုမွ သတိရျပီး တင္လိုက္တာ..)

စိတ္ကူးယဥ္သက္သက္သာ ျဖစ္ပါေႀကာင္း.. း)