အလြမ္းေျပ

ဒီေန႕ေလးက အလြမ္းေျပရဲ႕ တစ္နွစ္ျပည္႕ ေမြးေန႔ ေပါ႕ ..

ခ်စ္ခင္ အားေပးခဲ႕ႀကတဲ႕ အားလံုး ( အားလံုး ) ကို ..

အရမ္းကို ရင္ထဲက နွစ္နွစ္ကာကာကို ေက်းဇူးတင္ေႀကာင္း ေျပာခ်င္ပါတယ္..။

စီေဘာက္မွာ ေအာ္ခဲ႕ ၊ ပိုစ္႕ေတြမွာ ကြန္မန္႕ေပးခဲ႕ျပီး..

ဆက္ေလွ်ာက္ျဖစ္ေအာင္ ခြန္အားမွ်ခဲ႕သူေတြ…

အပ်င္းထူတာေရာ.. အေႀကာင္းေႀကာင္းေႀကာင္႕ ေတြေႀကာင္႕ေရာ.. မေရးျဖစ္တဲ႕အခါ

အသစ္ေရးေမွ်ာ္ေနတာေနာ္လို႕ သတိေပးႀကတဲ႕ သူေတြ..

ပို႕စ္ေတြဆက္တိုက္ တက္လာရင္လည္း.. စာလုပ္ဦးေနာ္လို႕ စိတ္ပူေပးတတ္သူေတြ…

က်မပို႕စ္ေတြကို က်မန႕ဲထပ္တူခံစားျပီး… က်မနဲ႕ ရင္ဘတ္ခ်င္း ထပ္တူသူေတြ…

လာဖတ္ျပီး ဘာမွမေျပာဘဲ တိတ္တိတ္ေလး ျပန္ထြက္သြားတတ္တဲ႕ သူေတြ …

အားလံုး.. အားလံုး ရဲ႕ ေက်းဇူးေတြေႀကာင္႕ .. အလြမ္းေျပ အသက္ဆက္ ရွင္သန္ေန.. ဆက္ေလွ်ာက္ေနနိုင္ခဲ႕တာမို႕….




ခ်စ္ခင္စြာျဖင္႕..

အလြမ္းေျပ

P.S - ကိတ္မုန္႕စားျပီး ဝိုင္ေသာက္သြားဖို႕ မေမ႔နဲေနာ္.. း)

ေႏြေနပူမွာ လမ္းေလွ်ာက္ဖူးႀကတဲ႕ သူတိုင္း အရိပ္တစ္ခုရဲ႕ ေအးျမမွဳ တန္ဖိုးကို သိရွိခံစားနာလည္မိႀကမွာပါေနာ္ ..။ ဒီလိုပဲ မိဘဆိုတာ ေလာကရဲ႕ အပူဒဏ္ေတြကေန ကာကြယ္ေပးေနတဲ႕ ေအးျမတဲ႕ ေမတၱာအရိပ္ ပိုင္ရွင္ေတြပါ..။ အေမ႕အိမ္ေလာက္ ေအးျမျပီး စိတ္ကို ေႏြးေထြးလံုျခံဳေစတဲ႕ အရာမရွိေအာင္ပါ..။

အလုပ္အတြက္ ေက်ာင္းအတြက္ တျခားအေႀကာင္းအရာေတြအတြက္ အေမ႕အိမ္အရိပ္ရဲ႕ အေဝးမွာ ေရာက္ေနတဲ႕ အခ်ိန္မွာ … အထီးက်န္မွဳေတြ လြမ္းဆြတ္မွဳေတြ မလံုျခံဳမွဳေတြက တစ္ခ်ိန္မဟုတ္ တစ္ခ်ိန္ ေပၚလာတတ္ပါတယ္..။
က်မအတြက္ကေတာ႕ အတန္းျပီးလို႕ အခန္းျပန္လာခ်ိန္ေတြေပါ႕….။

မနွစ္က မိုးရာသီရဲ႕ အစမွာ .. က်မ အေမ႕အိမ္ရဲ႕ အေဝးကို ပညာေရးအတြက္ ေရာက္ခဲ႕ ပါတယ္..။ အေမ႕အိမ္မွာ ေနစဥ္တုန္းက အလုပ္က ျပန္လာတိုင္း အျပင္က ျပန္လာတိုင္း အေမေရ.. လို႕ ေခၚျပီး အေမ႕ကိုရွာေနႀက ..။ အေဖနဲ႕ အတူတူ ဘီဘီစီ နားေထာင္ျပီး ေလပြားတတ္တဲ႕သူ..။ ေမာင္ေလးနဲ႕ ရန္ျဖစ္လိုက္ ျပန္ခ်စ္လိုက္ လုပ္တတ္တဲ႕ က်မ..။

အျပင္က ျပန္လာတိုင္း…. ႀကိဳသူမဲ႕တဲ႕ အခန္းတံခါးကို ဖြင္႕ရင္း ရင္ထဲမွာ ဟာေနတဲ႕ ေဝဒနာနဲ႕ အထီးက်န္ အိမ္မရတဲ႕ အိမ္လြမ္းတဲ႕ ညေတြကို တစ္ေယာက္တည္း ခက္ခက္ခဲခဲ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ႕ရပါတယ္..။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ…
အိမ္မရတဲ႕ ညေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ရင္း ဘေလာ႕ေတြကို ပိုဖတ္ျဖစ္လာရင္း သူတို႕ေတြရဲ႕ မိသားစုဆန္တဲ႕ ခင္မင္မွဳ အသိုင္းအဝိုင္းတစ္ခုရဲ႕ ေႏြးေထြးမွဳကို ခံစားမိခဲ႕တယ္..။

အလြမ္းေျပေတြ ကို ေျပေပ်ာက္ေစဖို႕၊ ခံစားခ်က္ေတြ အေတြ႕အႀကံဳေတြ အေတြးအေခၚေတြ ဖလွယ္ရင္း .. အျပန္အလွန္ သင္ယူႀကဖို႕နဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ႕ ဘေလာ႕ မိသားစုေလးရဲ႕ မိသားစုဝင္ျဖစ္ဖို႕ ..

အလြမ္းေျပ ဆိုတဲ႕ ဘေလာ႕ေလးကို မိုးညတစ္ညမွာ .. က်မ ဖန္တီးခဲ႕ပါတယ္..။

ေနာက္တစ္ေန႕မွာေတာ႕ ..နဂို စာေရးတဲ႕ လက္စရွိတဲ႕ က်မ အေႀကာင္းကို သိလာတဲ႕ က်မရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ကိုဟန္သစ္က..

ခင္ဗ်ား ဘေလာ႕ ေရးေလဗ်ာလို႕ ..ေျမွာက္ေပးတယ္ေလ..

က်မက ေရးမယ္ စိတ္ကူးနဲ႕ လုပ္ဖူးတယ္… ဒါေပမယ္႕ မေရးျဖစ္တာဆိုေတာ႕

လာဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ လွေအာင္ ဆင္ရင္ေပးပါမယ္ဗ် .. က်ဳပ္တို႕ စာသင္ေဆာင္က Lab ကိုလာခဲ႕ ဆိုတာနဲ႕ပဲ
သူက အလွဆင္ေပးျပီး အလြမ္းေျပ ဆိုတဲ႕ ဘေလာ႕ေလးက အသက္ဝင္လာခဲ႕ပါတယ္..။

အဲဒီေနာက္.. ခင္မင္စရာ ေကာင္းတဲ႕ အစ္ကို၊ အမ ေတြ.. ေမာင္ေလး ညီမေလးေတြ.. သူငယ္ခ်င္း ဘေလာ႕ ေလာကသားေတြ… အားေပးနားလည္ ခင္မင္ႀကတဲ႕ ခ်စ္စရာ မိသားစုဆန္တဲ႕ အသိုင္းအဝိုင္းေလးမွာ
အလြမ္းေျပ ရွင္သန္ခဲ႕တာ … လာမယ္႕ ဂၽြန္လ ၆ ရက္ေန႕ဆိုရင္ တစ္နွစ္ ျပည္႕ပါေတာ႕မယ္ရွင္..။

ကဲ တက္သခင္ အေႀကြးရွင္ ဦးေလး ဂ်ဴလိုင္…ေရ.. အလြမ္းေျပ .. ဘာလို႕ျဖစ္လာလဲ ဆိုတာ …
ေက်နပ္ျပီေနာ္…. ။

ေနာက္ျပီး.. အစဥ္အလာ မပ်က္ရေလေအာင္ သူငယ္ခ်င္း ကိုဟန္သစ္ နဲ႕ ထြန္းေတာက္ေန ကို လက္ဆင္႕ကမ္းလိုက္ပါတယ္.. သြားေလေရာ႕ဟယ္.. အဲေလ.. ေရးေပးပါဦးေနာ္...။ :D